Moord op Melissa Ulrich - 23-Mei-2006

Moord en doodslag gepleegd door moordzuchtige immigranten, tegen de oorspronkelijke bevolking.
Forum rules
De PVV is dse enige partij die voor strenge straffen en gerechtigheid is.
De criminelen in de cel en wij veilig over straat in plaats van hoe het tegenwoordig gaat!

Moord op Melissa Ulrich - 23-Mei-2006

Postby Führer » Thu Feb 04, 2010 5:07 pm

ImageMoeder: ‘Wat hebben ze met je gedaan, Melissa?’
ACHTERGROND, Van onze verslaggeefster Anja Sligter op 22 oktober '07, 02:47, bijgewerkt 22 oktober 2007 02:47

ARNHEM - Woensdag wordt er misschien een onschuldige man voor de rest van zijn leven opgesloten. Maar de kans is even groot dat een schuldige man vrijkomt. Aan de rechters in Arnhem de twijfelachtige eer om over een weerzinwekkende moord – zonder een enkel motief of hard bewijs – te beslissen.

•Twintig jaar cel voor moord op Melissa Ulrich
Heeft Orleando A. de 19-jarige Melissa Ulrich op 23 mei 2006 in haar flat in Arnhem –Zuid in brand gestoken? Heeft hij de lijdensweg van deze 19-jarige vrouw op zijn geweten?

Melissa Ulrich is een tweede Maja Bradaric, de Nijmeegse scholiere die werd gewurgd, in brand gestoken en achtergelaten in de uiterwaarden van de Waal. Ze is even jong en even onschuldig, maar de landelijke verontwaardiging over de moord op deze kappersleerlinge is uitgebleven. Er is geen toneelstuk naar haar vernoemd, nog geen boek over haar geschreven. Er is alleen bij elke zitting een volgepakte publieke tribune met vrienden, familie en bekenden uit het Arnhemse Immerloo, een van Vogelaars prachtwijken. En er is een moeder die in de rechtszaal haar dochter beschrijft.

Als kind was ze een verlegen, teruggetrokken meisje dat nooit ruzie had. Haar moeder kon niet echt tot haar doordringen. Ook later niet toen ze ging samenwonen met een jongen, over wie haar ouders twijfels hadden. Ze werd stiller en onzekerder. Ze rookte niet, dronk niet en ging nooit uit. ‘Je was echt een meisje van huisje, boompje, beestje. Elke dag vroeg ik je: Melis, hou je nog een beetje van mij?’

Haar dochter was niet op slag dood. Ze heeft zich brandend naar de gang weten te slepen en werd daar door de politie midden in de rook op de tast gevonden. Politiemensen hadden moeite het gloeiend hete lichaam op te pakken, vast te houden en uit de flat te dragen. Buiten heeft ze nog een half uur geleefd.

Het leven van de moeder is gestopt bij de brand. Ze kan niet verder zonder een veroordeling. Ze schreeuwt tegen een muur van stilte: ‘Wat hebben ze met je gedaan? Hoe lang heb je daar gelegen? Wat zul je een angst hebben gehad: je kon geen kant op.’

De 24-jarige Orleando A. heeft als enige een direct verband met de moord. Hij deelt die dag in coffeeshop Happy Days in Arnhem spullen uit die van Melissa Ulrich zijn. Uit twee tassen haalt hij een mp3-speler, een leeg blikje Javaanse Jongens, een playstation, scharen, een sleutelbos, krulspelden en batterijen. Niet waardevol genoeg om te verpatsen, zegt hij. Ook pint hij met het pasje van Ulrich. Dat gaat een paar keer fout – verkeerde code, geen saldo, maar op de een of andere manier weet hij zich de code te herinneren en weet hij dat er geld, studiefinanciering, op de rekening wordt verwacht. Hij stopt om zes uur ’s avonds de overgebleven spullen in een kluis op het Centraal Station.

In de optiek van het Openbaar Ministerie opent Orleando A. op de ochtend van 23 mei 2006 met de sleutel die hij eerder heeft gestolen de centrale deur van de flat. Hij loopt naar een kelderbox om een tafelpoot te pakken waarmee hij de hond van zich af wil houden. Hij forceert de voordeur zonder veel moeite, omdat het nieuwe slot niet met alle schroeven vastzit. Hij komt uit wraak voor een conflict met Daniele, de vriend van Melissa Ulrich, of is op zoek naar waardevolle spullen. Maar hij stuit bij toeval op de voor hem onbekende bewoonster die met kiespijn in bed ligt.

Ze heeft zich al twee dagen ziek gemeld op haar stageadres. Haar vriend is met zijn vader op weg naar het Italiaanse consulaat in Amsterdam. Beelden op het station laten zien dat hij de trein neemt.

Orleando A. bindt de benen van Melissa Ulrich met de elektriciteitsdraad van een tondeuse vast, wikkelt een sjaal en een onderlaken om haar hals. Hoe hij haar overmeestert, is onbekend. Haar lichaam en het bed besprenkelt hij met spiritus. Ze schreeuwt: ‘Maak me niet dood, ik wil niet dood.’

Haar noodkreten alarmeren haar Turkse buurvrouw die om 10.53 uur de politie belt. Orleando A. graait de spullen bij elkaar, stopt zelfs het lege blikje Javaanse Jongens, dat hij eerder heeft laten liggen, in een van de twee tassen en weet intussen de code en informatie over het saldo van op de bankrekening te ontfutselen. Hij houdt een aansteker bij het hoofdeinde van het bed en steekt de vrouw in brand.

Waarom hij dat doet, is onduidelijk. Volgens de officier van justitie moet de trotse Surinamer in de flat zijn beledigd. Zijn narcistische persoonlijkheidsstoornis maakt dat hij zijn woede op de persoon die hem krenkt direct moet uiten. Dat is de reden dat de officier hem verminderd toerekeningsvatbaar acht en naast vijftien jaar cel tbs met dwangverpleging eist. Maar het Pieter Baancentrum ziet in ‘het bewijs’ geen verband tussen stoornis en delict.

Er is te weinig bekend over de laatste 24 uren van Orleando A. om de wreedheden te herleiden naar zijn psyche. Maar zonder de steun van deskundigen, zonder directe aanwijzingen van wraakmotieven is de aard van de brute moord genoeg reden voor tbs, vindt de officier. Is de rechter het met deze visie niet eens, dan eist ze twintig jaar cel.

Voor deze reconstructie is geen enkel hard bewijs, erkent het OM. Niemand heeft Orleando A. gezien of gesproken bij de flat op het Immerlooplein 10. Geen vriend, bekende, familielid ontlast hem, maar er is ook niemand die hem beschuldigt. Hitte, rook en roet hebben alle sporen in de flat uitgewist. Er is alleen dna gevonden op het stekkertje van de tondeuse en dat is van een onbekende man.

Blijven over: de gestolen spullen en Orleando A. zelf. En die maakt zichzelf enorm verdacht. Hij meldt zich op 5 juni als getuige. Hij liegt. Bij elke confrontatie met harde gegevens van de politie – de spullen, de kluis, beelden van pinautomaten – hangt hij een nieuw verhaal op.

Hij beseft, zegt hij op de zitting, dat hij daarmee zijn eigen ruiten heeft ingegooid. Zijn verhalen horen bij zijn paniek, want hij heeft immers wel die spullen in zijn bezit. Maar zou hij ze na zo’n moord zo feestelijk hebben rondgedeeld in de coffeeshop? Nee toch?

Orleando A. blijft verdenking na verdenking op zichzelf laden. Hij verklaart uit eigener beweging waarom er een tafelpoot in de flat is met zijn sporen erop. Het allerergste brengt hij zichzelf in gevaar op de luchtplaats van het politiebureau waar de verhoren plaatsvinden.

Daar treft Orleando A. een politie-informant. Aan hem vertelt hij details. Dat het niet de woonkamer was waar de brand begon en dat die niet met benzine maar met spiritus is aangestoken. Daderinformatie, die hij kent, zegt hij, omdat hij weet wie de dader is. Twee keer wees hij een ander persoon aan.

Bron: http://www.volkskrant.nl/binnenland/art ... n,_Melissa



VONNIS: 20 jaar cel



Twintig jaar cel voor moord op Melissa Ulrich
ANP op 24 oktober '07, 09:31, bijgewerkt 24 oktober '07, 10:40

ARNHEM - De rechtbank in Arnhem heeft woensdag een 23-jarige Arnhemmer veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf voor de moord op zijn 19-jarige plaatsgenote Melissa Ulrich in 2006. De officier van justitie had 15 jaar cel en tbs geëist.

•Moeder: ‘Wat hebben ze met je gedaan, Melissa?’
De rechtbank vindt bewezen dat O.A. het meisje op 23 mei 2006 vastbond, met spiritus overgoot en in brand stak. Dat gebeurde in de flat van de Arnhemse. Hulp kwam voor de kappersleerlinge te laat. Kort nadat hulpdiensten haar uit de brandende woning haalden, overleed ze. De rechtbank spreekt van een gruweldaad, waarvan A. zich niet liet weerhouden door het lijden van de Arnhemse.

De Arnhemmer had kort na de daad spullen uit de woning bij zich. Omdat er echter geen rechtstreeks bewijs was dat de man tijdens de brand in de woning was, is een informant ingezet. Aan deze nep-verdachte vertelde de Arnhemmer uit zichzelf details over de moord die alleen een dader kon weten. Doordat A. steeds meer tegenstrijdigheden vertelde, groeide de overtuiging van de rechtbank dat A. de waarheid wilde verhullen.

Het motief voor de moord is onduidelijk gebleven. De link tussen A. en het meisje was dat de dader onenigheid had met haar vriend. De Arnhemse had zich die dag ziek gemeld bij haar stageadres omdat zij kiespijn had. A. drong juist die ochtend de flatwoning binnen en nam onder meer haar pinpas en een spelcomputer mee. ‘s Avonds ging hij met haar geld feesten in Amsterdam.

Het Openbaar Ministerie had 15 jaar cel en tbs gevraagd in de wetenschap dat de rechtbank mogelijk geen tbs kon opleggen. Deskundigen konden geen verband aantonen tussen stoornissen bij A. en de gruweldaad, zodat zij geen tbs adviseerden. Zo'n advies is meestal een vereiste voor het opleggen van tbs. In tweede instantie had de officier daarom ook 20 jaar celstraf gevraagd, die de rechtbank in het bijzijn van de sterk geëmotioneerde familie ook oplegde

Bron: http://www.volkskrant.nl/binnenland/art ... ssa_Ulrich
User avatar
Führer
Site Admin
 
Posts: 1049
Joined: Thu Dec 03, 2009 4:32 am

Return to Moord en doodslag gepleegd door moordzuchtige immigranten. Lijst van slachtoffers allochtoon geweld.

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest

cron