Page 1 of 1

Volksverzet tegen de Wereldregering.

PostPosted: Wed Jan 24, 2018 11:22 am
by Führer
Een bezoeker van deze website heeft ons gevraagd om dit ietwat warrige ebook te publiceren.
Het is duidelijk niet af maar gezien de emotionele email en overtuigende verhaal hebben we besloten om het toch op de webiste te zetten.

United against the NWO

1- Intro (feestje)
1.1 feestje
2 – van nuchtere Hollander tot bittere multiculti
2.1 - 1 dag in het leven van een multikulti
2.2 – Terugblik
2.3- onwaarschijnlijke vrienden
3- Infiltratie
3.1 - Front van dichtbij
4- Loopholes
5- Mobilisatie
6 - Een nacht van 40 jaar ervaring.

Hoofdstuk 1- Intro
De man die het woord nam achter de microfoon was een onopvallende man, die alleen duidelijk niet gemakkelijk voelde in een net pak. Al sprak hij duidelijk en was het duidelijk dat die de microfoon vaker in zijn handen had gehad.
Dames en heren zoals jullie weten heeft er een incidentje plaatsgevonden aan de zuidkust van Blankenland.
Zonder enige aanleiding is een vissersschip "De Woesteling" getorpedeerd door een onderzeeër van de NWO. Zoals jullie van ons verwachten hebben we teruggeslagen door het aanvallen van de onderzeeër met een barrage van anti-sub raketten en torpedo's van onze onderzeeërs.
Of de tegenaanval geslaagd is zullen we later moeten ondervinden, ondertussen is de staat van paraatheid ingeluid en zijn alle nodige reservisten opgeroepen.

Incidenten zoals dit kwamen regelmatig voor, maar waren tot nogtoe altijd bij incidenten gebleven. Deze keer was het anders een minister van oorlog had een tegenaanval gelanceerd die duidelijk was bedoel om de aanvallende onderzeeër tot zinken te brengen, in plaats van een waarschuwing te geven.

Zo was het gebruikelijk om een enkele of hooguit een half dozijn anti-onderzeer bommen te gooien in een halve poging de onderzeeër uit de bufferzee tussen Blankenland en de NWO weg te jagen.
Nu waren de berichten op TV en internet dat er nog steeds anti-onderzee raketten en bommen afgevuurd werden.

"Aangezien deze provocerende acties van de NWO steeds vaker gebeuren zal de staat van paraatheid langer duren als normaal." Ging de man verder, de man heette Daan, al was dit meer dan waarschijnlijk een pseudoniem.
Al was het vroeger in de multiculturele wereld gebruikelijk om een enkele minister te hebben zo was het in Blankenland de norm om 5 verschillende ministers te hebben zodat er 4 backups zijn in het geval er 1 zou verdwijnen of gedood zou worden. Wat bijna jaarlijks gebeurde.

Achter zijn microfoon zittend was er niets vreemds aan Daan te merken. Het was pas toen hij opstond en wegliep dat hij moeilijk liep. 1 been was hij verloren in de Bigday. hij was 1 van de gelukkige die een mislukte aanslag op een marinehaven overleefd had.

Omdat er zo vaak ministers, overheidsfunctionarissen en andere belangrijke personen geëxecuteerd werden en verdwenen was het gebruikelijk om zo min mogelijk interesse in belangrijke mensen zoals een minister van defensie te tonen en te hebben.
Men was zich ervan bewust dat elk moment van de dag nuttigs besteed moest worden, was er geen werk dan kon men studeren. Naast dat was een een officiële regel dat men niet aan elkaar mocht vragen hoe hij of zij in Blankenland was gekomen, wat men tijdens de Bigday had gedaan of hoe hij of zij gewond was geraakt tijdens de Bigday.
Zo kwam het dat er maar weinig mensen wisten hoe het been van Daan was verdwenen, was maar goed ook want hij wilde het zelf ook het liefst vergeten.

Met een slaak van verlichting verliet Daan het podium om direct zijn collega te vragen of de onderzeeër van de NWO eindelijk tot zinken was gebracht.

Hoofdstuk 2- Van nuchtere Hollander naar bittere multiculti.

Terugblik naar smeercampagne

Agent houdt me aan 10de alcohol controle in een jaar tijd verteld van de website en 650 neppe politiemeldingen.
Kauwgom op straat, muziek te hard, niet goedgekeurde muziek, onderbroek in flat lopen etc etc etc

na een goed aantal uur van het reguliere internet doorzoeken was het me dan uiteindelijk gelukt om het darkweb te vinden. Zoals de agent me geadviseerd had, typte ik mijn naam in het darkweb en warempel een hele site over mij.
De voorpagina liet een third party webcounter zien die aangaf dat er meer dan 3.5 miljonen unieke bezoekers waren geweest en de video counter liet zien dat er meer dan 4500 videos van mij waren geupload.

De top 25 waren de videos die het meest bekeken en geliked ala faceboek etc.

Eerste video van mij lopend naar werk met nog een communist met een camera op de achtergrond dat dan ook een erg fanatieke poster was op de website onder de naam kamperboi.
Terwijl de tweede video van de inbraak in mijn huis was vergiftiging.

Derde video levensspaargeld gejat en verdelen onder populaire website communisten/multiculti's met veel verzamelde puntjes waardoor ze veel aanzien hadden op de website.

xxx nog wat videos invoeren xxx

Het forum gedeelte met topics

Auto kapot door daan
teveel geld uitgegeven aan daan
vriendin kwijt door daan
kutweer door daan
etc etc

Camera op flat gericht en camera op auto/portiek
Multiculti bij telefoonbedrijf die appjes en gps locatie doorspeelde.
GPS trackers met google plaatjes en GPS routes waren ook te vinden op de website.

De website was zo opgezet dat je puntjes kon verdienen door filmpjes van mij te uploaden en van commentaren te voorzien de multiculti met de meeste puntjes die ze dedication points noemde was antifada en tweede MR Neger

Zoeken naar dodelijke aanrijding en zware botsing was tevergeefs die video's hadden ze dan weer niet gepost.
Een van de filmpjes die ik vluchtig bekeek had verschillende tags onder aan de video staan, die bedoeld waren om de site te doorzoeken en om de bezoeker zo langer op de website te houden. De tag waar ik op klikte was ”belletje trekken”, een spelletje wat we vroeger als kind altijd leuk vonden. Dat verwachtte ik dan ook om een paar kinderen aan een vreemde deur aan de deurbel te drukken. De video liet echter mijn portiek zien en een volwassen man van tussen de 30 en 40 jaar zien die langdurig op de bel drukte waar mijn naam boven stond.
Met een grote kinderachtige grijns op zijn puisterige gezicht, hij was duidelijk met een kompaan die het spannende spektakel stond te filmen, gevolgd door een andere camera hoek die bij mij binnen was gericht. Wat een bijzonder prestatie op zich was aangezien ik op 1 van de bovenste verdiepingen van een 25 verdiepingen hoge flat woonde. Daar liep ik dan in mijn boxer op een zaterdagmorgen naar deurbel om te horen wie er aan de deur stond. De zoekterm Belletje trekken leverde een schrikbarende 64 hits op, dat verklaarde waarom er zovaak aangebeld werd en ik voor een lege deur mezelf stond af te vragen hoe iemand nu op de verkeerde bel kon drukken aangezien mijn naam er in koeieletters bovenstond.
De volwassen man die de hoofdrol had gespeeld in de eerste video die ik bekeek die getagd was met de zoekterm belletje trekken was schrikbarend genoeg geenszins de oudste malloot die het spannend vond om mijn bel overmatig te doen rinkelen.
Een ander filmpje toonde een man die ergens in de 50 moest zijn geweest die een camera had neergezet en zichzelf trots filmde terwijl hij langdurig het belletje onder mijn naam indrukte.
Nu snapte ik dan waarom ik aan slapeloze nachten had gelijd en als een zombie door het leven had moeten gaan met hele weken van slecht tot geen slaap door het multiculturele spelletjes van blanken pesten.

Nu was ik zelf toch een beetje nieuwsgierig geworden wanneer deze lastercampagne was begonnen. Het duurde even voordat het begin van de tijdslijn gevonden was aangezien de site niet als een forum was opgezet waar je simpelweg de eerste berichten op tijd kon zoeken. De website had een new age look waar alles met afbeeldingen gelinkt was en waar de gebruiker een touchscreen gevoel diende te krijgen. Zelf vond ik het uitermate onhandig maar na een kort onderzoek op de website, zoekmachines en wayback machines was ik er dan achter dat deze ongein al bijna 5 jaar aan de gang ging.
Langzaam kwamen de stukjes tezamen en verklaarde dan ook waarom niemand over de wekelijkse aanvallen en dagelijkse bijna aanrijdingen sprak die ik zelf de laatste jaren had ervaren. Blijkbaar was dat allemaal specifiek tegen mij gericht door deze website. Inplaats van wijdverspreid.
Uiteindelijk was ik de site een beetje gewend de eerste posts in het forum achtige gedeelte van de website werd het duidelijk dat het een post was geweest die ik op een populair tieners forum had geplaatst.
Een forumpost die me al snel had gebanned van het forum. Een forum topic dat ik had geopend in een lollig gedeelte van het forum genaamd “Bedenk hier een slogan voor de multiculturele samenleving.”

Zelf was ik uiteraard begonnen met een aantal slogans die me teboven waren geschoten:

Bedenkt hier een slogan voor de multiculturele samenleving:
Multikultistan waar liegen en bedriegen loont.
Gestandaardiseerde samenleving waar multiculturele knokploegen handhaven.
Multicultistan waar iedereen elkaar haat.
Multicultistan waar liegen een must is.
NWO waar iedereen elkaar wantrouwt.
Multicultureel fascisme zoekt U.
Multicultistan waar een mensenleven niets waard is.
Multicultistan het land waar iedereen op elkaar let.

Multiculturele samenleving waar hard werk extra wordt belast.
Multiculturele samenleving waar niets doen wordt beloond.

Multiculturele hel waar alleen de blanke gediscrimineerd mag worden.

NWO waar liegen en bedriegen de norm is.

Dit topic was een van de populairste topics geweest voor een tijdje. De forumadmin die me toen gebanned has was ook een populaire darkweb daan website gebruiker en had zelf bijna 2 dozijn filmpjes van mij gemaakt en geupped zoals de forum slang het noemde. En had zo samen met het posten van onzin erg veel puntjes bij elkaar gespaard en verdiende daarom veel aanzien op het forum.
Blijkbaar was hij zo jaloers geweest dat hij mijn identiteit en adres had achterhaald om zo mijn leven zuur te maken. Ondanks dat hij mijn adres had en precies wist wie en waar ik was, was die nog te bang geweest om zelf actie te ondernemen en in plaats daarvan poogde hij andere tegen mij op te zetten wat inderdaad wonderbaarlijk goed gelukt was.

Multicultistan waar iedereen elkaar tegen elkaar opzet door leugens, roddels en bedrog!
Dit was dan de gouden jeugd van Multicultistan de multicultuur die zo superieur aan de Westere cultuur zou zijn waarvoor de hele westerse cultuur was opgegeven.
Het product van de communistische staatsscholen het product van triljarden aan de scholing van deze generatie multiculti's . Nou ik wil er eigenlijk helemaal niets mee te maken hebben.
Nee dit was niet het werk van criminelen of Psychopaten waarvan er toch voldoende van in mijn leven hadden gedrongen om een goed beeld van dit uitschot te krijgen. Nee dit was de duivel die bezit had genomen van 3.5 miljoen simpele zielen in een orchie van verdoemenis. Toch frapant dat het net een politieagent was geweest die als enigste van 3.5 miljoen mensen wat gezegd had en wellicht mijn leven had gered.

Later op terugkomen.
Wat ze mij allemaal hebben aangedaan. Ik hoef me nooit meer schuldig te voelen want ik kan nooit meer schade aanrichten als ze mij hebben aangedaan. Ik kan in weze 3 mensen levend villen en de hoofden op mijn nachtkastje zetten en dat staat nog in schril contrast wat ze mij hebben aangedaan.

Ook maar eens denken als een multiculti iemand met een gebrek korte arm of been. Dan maar been /arm afhakken was toch een beetje anders dan de rest.
Hoofdstuk 2.1 - 1 dag in het leven van een multikulti

Na nog een keer de browser vernieuwd te hebben stokte zijn adem eventjes + 2700 euro's.
+2200 UWV werkloosheidsuitk..
+400 huursubsidie.
+100 persoonlijke bonus.
Direct pakte hij de telefoon om zijn mattie jacob te bellen.
Bijna had hij de telefoon alweer opgehangen omdat het leek dat er niemand op zou nemen totdat de slome ongeïnteresseerde stem van zijn mattie dan toch klonk.
Jah... een kleine pauze volgde met jacob.
He mattie salaris is binnen.
huuu welk salaris man je hebt niet een eens werk.
Ja salaris van de staat jeweettoch.
ah vet relax swa. hehe dikke djoenko smokuhh heheh
haha hoorde de multikulti zichzelf hardop lachen ja komende 2 weken helemaal knijter stoned man.
kut swa nog kneiterharde koppijn van gisternacht vertelde jacob. De hele nacht als een stoomtrein zitten smoken in juut de koffieshop. Dus vandaag maar rustig aan doen hoor.

Nou dan gaan we wel nazi pesten log ff in de app en kijk even of er nog nazi's in de buurt in de gaten worden gehouden.

Zo logde de multikulti dan in
gebruikersnaam: maluku
wachtwoord: wachtword

de app toonde 29039 one-worlders online en 32 nazi's in de crosshair
Ah een vluchtige blik op de google/cia kaart met de laatst gerapporteerde nazi's sightings/ gps cordinaten van geheime gps trackers toonde 3 potentiële nazi's in de buurt. Waarvan hij er 1 goed kende NaziDaan genoemd.
Een oude schoolgenoot, die had hij wel eerder gepest en de website over nazidaan had hij vele malen bezocht.

Een klein plan was opgezet zo zouden de multikulti's in convooi rijden en zou de multiculti een steen gooien in de hoop op een reactie van NaziDaan en de tweede auto met Jacob erin zou heel toevallig een dashcam video maken en die dan op de website zetten na de verschillende systeem agenten geïnformeerd te hebben. dit zouden ze net zo lang herhalen totdat ze een video met een reactie hadden gemaakt.
Aangezien het dagschema van NaziDaan op de website stond wisten ze precies waar en wanneer NaziDaan uit zijn werk onderweg naar huis zou zijn.

Nog net op tijd voor het hamburgerfestijn van Michel bij het beruchte wegrestaurant langs de snelweg bij afslag hillegom.
Het dagelijkse festijn met michel in de hoofdrol die binnen 1 minuut 5 hamburgers wist weg te werken Maar waar michel vooral om bekend stond was het feit dat hij heel had kon schreeuwen en heel goed hamburgers kan eten.
Als iemand vroeg wie hij was of hoe hij heette schreeuwde hij altijd uit volle borst "Ik ben michel, ik kom uit pillegom"
Zo was het niet moeilijk om het hamburgerfestein te vinden angezien zijn schreeuwende stem overal bovenuitkwam. IK BEN MICHELL DE HAMBURGER KONING!!!

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Vol verwachting zat de multikulti te wachten tot de reactie van hun net gemaakte en geüploade filmpje binnen kwamen.
Het wachten werd beloond 1 van de eerste reactie's van ene sjaaktrekhaak "Zo meteen de politie ingelicht over een nazi op de a66 die rijd alsof hij dronken is met keiharde racisistische muziek aan een biertje in zijn ene hand en een pak snuifmiddel in zijn andere hand die van de ene naar de andere vangrail aan het botsen is" de reactie was aangevuld met verschillende lachebekkies wat de multikulti's dan in lachen deed uitbarsten.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Zo nu nog even de politie lang zijn huis sturen hehehe,
zijn telefoon had hij al in zijn hand en het nummer van de anonieme verkliklijn stond nog in het logboek van zijn telefoon. Zonder twijfelen belde hij dan fier het telefoon nummer 06-verklikker. Ja goedeavond, u spreekt met Jacob van baboen beveiliging. Na een verbaasde opmerking van de vriendelijke telefoniste verklaarde jacob dat dat een insiders grapje is in de beveiligings industrie, waar de grootste criminelen achter het stuur zitten.
Met jacob van Alarm beveiliging ja, ik zal de situatie eerst even uitleggen hoorde de Multiculti zijn mattie Jacob vertellen:
"ik werk bij de beveiliging en doe aan drugs opsporing met een speurhond, nu loop ik toevallig met mijn hond die mijn grootste mattie is in de flat op bezoek bij mijn neefje. Ik werd aangesproken door een jonge dame die helemaal overstuur aan het schreeuwen was dat ze ontvoerd was door een nazi. Als een top beveiliger was het mijn instinct uiteraard om een kijkje te nemen en heel toevallig werd mijn speurhond helemaal gek. Jah ik zweer het je. Normaal als ik iemand betrapt met een beetje snuifmiddel of een joint blaft mijn hond een beetje. Maar nu werd die helemaal wild ik vertel het je er moet minstens een halve ton drugs in de flat 34b liggen. Ja graag gedaan hoor mevrouw, goeie avond nog."
Zo mattie heheheh hebben we weer goed gedaan.

Straks nog een suikerklontje of een rozenbottel door zijn raam hehe
(Rozenbottel en suikerklontje stonden in de streek synoniem voor een van te voren gefabriceerd ijsklontje met een chemisch goedje wat bij mensen die door iemand uit het linkse milllie als extreem-rechts beschuldigd waren door een raam geschoten werd of eldoor de brievenbus of auto gegooid werd. Om zo de extreem-rechtsen ziek en arm te maken.)

Later invoegen in terugblik of ander hoofdstuk.

Daan lekker naar huis rijden na zware dag op werk en telkens weer steen tegen raam etc etc.

Stukje invoegen alarmlampjes op de snelweg, elke dag dezelfde auto's met "pech" + ongeluk bij wegrijden auto met "pech".

Hoofdstuk 2.2 - Terugblik
Een flyer op een pilaar van een snelwegovergang had de aandacht van Daan getrokken toen die met een noodgang over de snelweg reed.
"Victory or Walhalla" stond erop, zonder er verder veel op te letten totdat hij de flyer nog eens op het internet tegenkwam terwijl hij op zijn favoriete social media website bezocht. De social media website was een typisch globalistische website ontworpen om mensen in groepjes in te delen en voor te schotelen met dezelfde propaganda die op de jodenbox en de radio verspreid werd.

Er was een heus forum topic over de flyer gemaakt, "Mag dit zomaar", "is hier wel een vergunning voor", "dit is toch racisme" waren een paar van de opmerkingen die het topic met een mooie grote foto van de flyer voorkwamen.
Gelukkig waren niet alle opmerkingen van communisten die alles en iedereen wilden verbieden die niet precies zo deden en dachten als de media van ze verwachtte.
Een aantal reaguursels waren wat positiever en vonden het wel een leuk feest om heen te gaan, een feestje als vroeger enzovoort. Maar niets trok zijn aandacht meer dan een berichtje van een forumgebruiker die hij nog niet eerder tegen was gekomen op de globalistische website zijn naam was "Hamer van Thor" hij was inmiddels gebanned wat duidelijk werd gemaakt door een groot rood kruis door zijn gebruikersnaam. De reactie luidde "Hier moet je echt bij zijn, dit is het begin van de Revolutie tegen de Amerikaanse multiculturele bezetting." Het berichtje was iets langer dan de meeste eenwoordige of eenzinnige reacties die het forum vulde met onzin en nietszeggende kreten die quote's van tv sketches waren, misschien was het de lengte van het berichtje geweest waarom Daan de moeite had genomen om het berichtje te lezen in de pagina's lange topic van onzinnige reactie's. "Na 70 jaar van mislukte multicultureel fascisme is het tijd om ons eigen lot in eigen hand te nemen, Laat dit feest het begin zijn van de Blanke intifada die niet anders kan eindigen dan in vrede voor de autochtone bevolking."
De reactie was al snel veroordeelt door de vaste forum communisten en de gebruiker al snel en genadeloos verbannen hadden. Zijn berichtje was wel met passie en gevoelens geschreven anders dan de politiek correcte zinnetjes die het topic gevuld hadden.
Misschien wel een leuk feest om eens heen te gaan. Daan was tenslotte nog nooit naar een hardstyle feest geweest. En aangezien een aanzienlijk aantal van de gebruikers van het forum waaronder ook een aantal gebruikers die hij al vaak had gezien op het forum zou hij er misschien wel eens een kijkje gaan nemen.

Adres van Hamer van Thor uitzoeken en dan waarschuwen voor multicultureel terreur.
Zo was het dan dat Daan op straat zat te posten te wachten tot hij Ari (Hamer van Thor) zou zien of zelfs te herkennen van de 8 jaar oude foto's die in zijn automatisch gegenereerde google profiel staat.

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Na 2 uur rondrijden om er van verzekerd te zijn dat ik niet gevolgd werd door multiculti's waagde ik dan de trip naar Ari zijn huis. Het huis en straat boden enige bescherming van de ogen van de buurt aangezien het een mooie wijk was waar de mensen nog genoten van een tuin en omheining anders dan de nieuwe wijken die in communie vorm gebouwd werden en waar er altijd minstens 3 setten ogen op de eigen woning gefocussed waren.

Ding Dong ging de ouderwets klinkende deurbel nadat ik aan de hendel getrokken had. Er klonk wat gestommel binnen in de woning, waarop Daan in de gang verscheen. Blijkbaar genoot hij al van zijn vrije avond, aan zijn slome gang van zaken en het feit dat hij zijn schoenen al uit had gedaan te herkennen was.
Met een verbaasd gezicht deed hij dan eindelijk de deur open.

Hallo Hamer van Thor begon ik, aangezien ik maar 1 kans zou krijgen om Ari te waarschuwen was ik ervan overtuigd dat ik direct duidelijk zou beginnen en alles te vertellen waar ik de kans voor kreeg in een poging nog een leven te redden.
Ik heb al je berichten op het forum gelezen en wil je enkel waarschuwen dat het forum wordt gerund door linkse fascisten die je leven gaan verwoesten net als ze bij mij gedaan hebben. Die website “fuck.com” is een val om rechtse mensen te identificeren en uit te schakelen.

Na een wat ongemakkelijke introductie belande ik dan bij Ari in zijn woning. Luister ik snap ook wel dat je enkel een grapje maakte over de Blanke Intifada op het forum, maar en is een groot gedeelte van de moderne mens die zo orthodox atheïsten zijn dat ze alles geloven wat mensen in de kroeg of een forum blaten.

Zijn ogen ontmoette die van mij voor het eerst sinds ik tegen Ari predikte, ik maakte geen grapje gozer! Die Blanke Intifada is niet mijn plannetje maar die staat al geplant, wat denk je dat die poster op de muur voor was gozer.
Mijn naam is Daan, voelde ik me genoodzaakt om te zeggen na het aandringen van Ari. Nog voordat ik mijn zin af kon maken kwam de directe vraag van Ari. De je mee aan de Blanke intifada gast.... of Daan bedoel ik.
Deze vraag wam toch onverwachts, het feit dat hij beweerde dat er een blank verzet aan zat te komen was een van de weinige dingen die ik niet verwacht had om te horen bij deze goed geplande ontmoeting.
De slome en ongeïnteresseerde indruk was van Ari verdwenen en zijn blik was op zijn minst indringend te noemen, een blik die een antwoord verwachtte.
Als er een blank verzet zou komen sta ik vooraan uiteraard, zoals ik al heb uitgelegd heb ik niets meer te verliezen.

Zo was de ontmoeting beter verlopen als ik hem ooit had voor kunnen stellen en keek ik bij het verlaten van de deur al uit naar de volgende ontmoeting waar we verder ouden praten nadat we bijde beter voorbereid zijn.

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Het was al vrij snel duidelijk dat een aanval op een nucleaire installatie het simpelst te volbrengen was. Gedurende de avond kreeg ik de indruk dat Ari dit eigenlijk altijd al van plan was geweest en dat hij dit sowieso al van plan was, of dat ik in zijn leven was gekomen of niet. Van alle plannen en ideeën die voorbij waren gekomen hadden we besloten om een raket te fabriceren en een raketaanval op de basis uit te voeren. Mede door het grote gebied dat een centrale beslaat en het feit dat zelfs een mislukte raketaanval ervoor zou zorgen dat de centrale stilgelegd zou worden. Tevens in het geval dat de raket zijn doel volledig zou missen, is een centrale 1 van de weinige plekken in het land waar de raketaanval wel opgemerkt zou worden door middel van sensoren. Waar een mislukte aanval op een ander doel wellicht geheel onopgemerkt zou blijven en dus verspilde moeite zou zijn.

Xxxx

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Zo was het gekomen dat de voorbereiding van de aanval was gestart, eerst voorzichtig met scouten, en observatie's. Later met het voorbereiden en aanleggen van voorraden op strategisch gelegen plekken in de buurt van de basis.
Het was toen hij samen met Ari (Hamer van Thor) in de bosjes lagen en een politieauto met loeiende sirene's aan kwam rijden en niet ver van hun abrupt stilstond en 2 systeemagenten druk met elkaat begonnen te praten en de omgeving onderzochten dat Daan angst door zich voelde gaan. Tot nu was het allemaal spannend geweest maar was er nog geen argwaan gewekt onder de systeemagenten. Blijkbaar hadden ze die nacht een sensor geactiveerd of waren ze gezien of gehoord door een systeemknecht.
Vanaf die nacht waren ze dan ook extra voorzichtig geweest, gelukkig waren ze ruim van te voren met de voorbereidingen begonnen zodat ze 2 maanden voor de Bigday alles al geregeld en voorbereid hadden. Zodat de 2 cruciale maanden voor de Bigday geen argwaan en extra aandacht aan de installatie zou brengen.

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Met geleend geld was het me gelukt om het busje te huren waarmee ik onderweg naar Ari ben. We zouden de raket in het busje rollen op een karretje speciaal voor dit doel ontworpen, in een poging om deze handeling zo snel te doen dat niemand het zou opvallen. De plaats van de opstelling hadden we al lang besproken en geobserveerd, een rustige woonwijk waar niemand een raketaanval zou verwachten.
Zelfs de lanceerstandaard voor de raket was voor dit doel ontworpen met een specifieke helling die de raket midden tegen de kernreactor zou lijden als alles zoals geplant gaat.

De deur ging al open zonder dat ik de deurbel hoefde te activeren, tevens werd de deur net zo snel achter me gesloten. En volgde de gastheer direct naar de garage die ik voor het eerst betrede. De raket die ik verwachtte te zien bleken er twee te zijn. Wellicht kleiner als ik verwacht had stonden de kleine rakkers stoer op hun standaard te wachten om in de lucht gelanceerd te worden. Het waren kleine jongens wellicht anderhalve meter groot en niet veel breder als een rioolpijp.Hoe indrukwekkend deze opstelling er ook uitzag ging mijn aandacht naar een kleine trailer waar het zeil aan 1 kant openstond en een gevaarlijk uitziend kanon te zien was, in grote opvallende gele letters was te lezen dat het om een “B.B Gun” gaat.. Wat is dat dan Ari? Die gaat ook mee ja, dat is een originele Barak Buster de voorganger van de Bunker Buster om het zo maar te noemen. Al gaat het werkelijk om een Hell kanon dat erg effectief is bij de vrijheidsstrijders in het midden oosten heb ik de naam van de Barak buster geadopteerd.

Lijkt wel een middeleeuws kanon man, weet je zeker dat dat nog werkt?
Mijn halve vraag werd beantwoord met een blik van irritatie.
Dus we hebben 2 raketten en een BB gun. Gaan die 2 raketten tegelijk af? Hoe werkt de ontsteking Ari?
Ari wees op een bobbel die over de lengte van de 2 raketten liep, hier is de beschermde sleuf waar de lont in loopt, Halverwege de rechter raket zat een schroef die Ari rustig verwijderde. Tijdens het losschroeven van de schroef leefde zijn gezicht op en vertelde hoe de sleuf diende om de lont te beschermen nadat deze was ontstoken. Zodat een toevallige voorbijganger de lont niet meer kon stoppen nadat deze aangestoken was. De schroef die verwijdert was verschool de lont die ouderwets met een aansteker aangestoken moest worden om het ontstekingsmechanisme in werking te stellen.
De 90 seconde vertraging tussen het ontsteken van de lont en het lanceren van de eerste raket zouden we gebruiken om zoveel mogelijk afstand tussen ons en de lanceerinstelling te creëren.
De tweede raket zou direct na de eerste gelanceerd worden met slechts een kleine vertraging om de lanceerinstelling de tijd te geven om tot stilstand te komen. Na de eerste aanval zoude we de weg vervolgen naar een andere locatie waar Ari nog een aanhanger had geparkeerd met een tweede lanceer instelling die met zijn tweeën klaargemaakt moest worden om de aanval uit te voeren.
Om dan onze weg naar de centrale te vervolgen waar we de BB Gun zouden afvuren. Ik luisterde aandachtig naar de man die meer en meer mijn verbazing wekte, hoe die zoveel raketten had gemaakt terwijl we 1 raket zouden fabriceren. Dit vroeg ik dan ook oprecht verbaasd.
Daar heb je gelijk in Daan, aangezien het ontwerp en het onderzoek het moeilijkst is was het een kleine moeite om de eerste raket na te maken. Tevens was het een leuke bezigheid om iets unieks te maken.
Nu had ik dan de kans om te vertellen dat het me gelukt was om 2 professionele drones te kopen en bij me had in de bus. De 2 explosieven voor aan de drones waren door Ari gefabriceerd met de impact onstekingsmechanismes zoals afgesproken 1 aan de onderkant en 1 aan de voorkant.

Met een luid gerinkel ging de deurbel van dude zijn deur zoals vaker het geval was geweest de laatste weken toen Daan bij sjaak had aangebeld.
Nu was er naast een gevoel van vertrouwdheid ook een gevoel van veiligheid geweest. Terwijl het schieten op de achtergrond nog te horen was.
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

uitleggen over hoe paranoïde de huidige samenleving is. Mensen denken dat je bommen gaat maken zo krachtig dat je een stad op kan blazen met een potje zout.

Daan had besloten om maar niets op het forum te plaatsen, na 6 jaar multicultureel terreur had hij wel geleerd om het internet niet te gebruiken, communisten met persoonlijke informatie was letterlijk een dodelijke combinatie geweest.
xxxx
Zo was het gekomen dat de voorbereiding van de aanval was gestart, eerst voorzichtig met scouten, en observaties. Later met het voorbereiden en aanleggen van voorraden op strategisch gelegen plekken in de buurt van de basis.
Het was toen hij samen met Sander in de bosjes lagen en een politieauto met loeiende sirenes aan kwam rijden en niet ver van hun abrupt stilstond en 2 Systeemagenten druk met elkaat begonnen te praten en de omgeving onderzochten dat Daan angst door zich voelde gaan. Tot nu was het allemaal spannend geweest maar was er nog geen argwaan gewekt onder de systeemagenten. Blijkbaar hadden ze die nacht een sensor geactiveert of waren ze gezien of gehoord door een systeemknecht.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Wel vreemd dat ik van dit lullige incidentje zo zenuwachtig en bang was geworden.
Wat als ze ons te pakken hadden genomen.... wat had ik eigenlijk te verliezen?
Je hele leven achtervolgd worden door multi culti's..... 100 000 foto's van een vinger in je neus of krabben aan me ballen in mijn woonkamer....... wat als ik een vrouw en kinderen zou hebben...... ook allemaal op de video en foto's voor 3.5 miljoen mensen of wellicht zouden het er wel 10 of 100 miljoen bezoekers worden.
hobbies en vrijheid hadden ze al afgepakt, justitie en privacy bleken loze kreten te zijn geweest van het systeem ie voor iedereen golden behalve voor Daan.
Het was sowieso een kwestie van tijd voordat ze Daan te pakken zouden hebben met een aanrijding, of 1 van hun systematische sabotage en boobytrap acties.
Nee eigenlijk had hij niet veel te verliezen, maar waarom dan die onrieele angst voor een paar systeem agenten?
Tijdens die enkele minuten dat Daan daar lag te denken verscholen in de schaduw van een paar rododendron planten voelde hij even, voor heel even maar dat relaxte gevoel. dat onbezonnen gevoel dat vakantie gevoel dat hij al jaren niet meer ervaren had. Een klein momentje van rust zonder die constante stress.
Juist toen realiseerde hij dat hij zichzelf mentaal moest voorbereiden wilde hij de Big day niet in angst zitten in plaats van zijn vooraf bepaalde taak naar behoren zou uitvoeren.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Vanaf die nacht waren ze dan ook extra voorzichtig geweest, gelukkig waren ze ruim van te voren met de voorbereidingen begonnen zodat ze 2 maanden voor de Bigday alles al geregeld en voorbereid hadden. Zodat de 2 cruciale maanden voor de Bigday geen argwaan en extra aandacht aan de installatie zou brengen.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Die realisatie dat hij zich voor diende voor te bereiden om gestaag een taak uit te voeren die zwaar en erg vervelend zou zijn, zeker voor een model burger die van jongs af aan me christelijke normen en waarden was opgevoed, was erg zwaar gevallen voor Daan.
Maar de Christelijke normen en waarden golden blijkbaar niet in de nieuwe multiculturele wereld waar normen en waarden door de staat bepaald werden en elke 2 jaar gewijzigd werden conform een officieel EU verordening EU0027.
Inplaats van een fundamenteel iets als de bijbel.
Hoe hij het ging doen was nog een groter vraagstuk geweest, afzien in de bossen zoals je vaak hoorde op tv, of een willekeurige kroeg binnen gaan en de eerste 3 volwassen mannen een paar klappen geven zoals de sterke verhalen altijd gingen........
Nee dat zou niet zoden aan de dijk zetten sowieso niet met die NSB multiculti's, die daan zijn elke bewefing volgde en op intrnet plaatste..
Wellicht een grote vier overzwemmen als de Rijn of de Maas...... of de snelweg overlopen en stug de smartphone bedienen.
Ja dat was misschien goed genoeg net als de kogels die wellicht rondvliegen op de Bigday, een gecalculeerd risico.

Zo ging Daan dan in de vroege uurtjes op pad voordat het daglicht de duisternis verdreef, net als vroeger toen hij nog weleens ging vissen voordat dit gevaarlijke tijdverdrijf officieel door de Koning goedgekeurd moest worden door middel van een vergunning om in zijn watertjes te vissen.
Met een stopwatch timede hij hoe lang het gemiddeld duurde voor een auto vanaf de brug in de verte tot het paaltje met een hectometer bordje waar hij plaats had genomen.
Zelfs tijdens de eerste tijdsbepaling voelde hij dat nare gevoel in zijn maag alsof er in zijn maag geknepen werd wat hem zwak en langzaam maakte. Dat was geen goed teken.......
28 seconde was het gemiddelde van de laatste 5 auto's die solo gepasseerd waren. Hij had enkel solo auto's getimed aangezien auto's die elkaar inhaalde minder berekenbaar waren.
Een filmpje had hij al uitgekozen om te kijken en zette dat aan, beeldscherm om half scherp om niet teveel op te vallen en de auto vroegtijdig zou remmen, maar wel scherp genoeg om van de video te genieten.
Thuis had hij al opgemeten hoe lang het zou duren om de snelweg over te steken met een langzame slome gang.
dat was 12 seconde geweest dus hij moest de vluchtstrook overslaan om dan de snelweg in 10 seconde over te steken.
In de verte was het geluid al te horen van een auto die over het asfalt aan kwam rijden, zo als dat enkel klinkt in de vroege uurtjes als er totaal geen andere geluiden te horen zijn. Op hoop van zegen dat dit geen snelheidsduivel was. en met dat ongelofelijk zenuwachtige en angstige gevoel in zijn maag zette hij zijn benen in beweging. Het geluid zette hij op zijn hardst om zo veel mogelijk van de film te zien terwijl hij de snelweg overliep. Een rustige pas zonder aarzelen, zonder sneller of langzamer te lopen als geoefend. Precies zoals hij zijn taak uit zou meten oefenen tijdens de Bigday als de kogels om de oren vlogen.

De eerst 2 of 3 stappen gingen zonder problemen, maar bij een meter of 8 terwijl het geluid van de aankomend razende auto, keek hij toch in totale angst naar de aankomende auto en begon zo hard hij ko te rennen naar de overkant om met een sprong over de vangrails te springen. Wat erg lang leek te duren voordat de auto voorbij raasde, maar niet zonder boos een aantal keer langdurig te toeteren.

Maar goed dat hij dit geoefend had besefte Daan want hij was veel te bang of te onervaren om zoiets uit te oefenen. Hij besloot dan ook om net zo lang te oefenen totdat hij het gevaar en de angst kon bedwingen.
Weer thuis aangekomen met de gordijnen dicht en de pc naar de muur gedraaid zodat de telescoop van de multiculti's niet konden lezen wat er op zijn schermpje te zien was zocht hij naar een passend muziek nummer om te draaien om het angstwekkende geluid van de snelweg buiten te houden.

Na een tijdje kwam hij op een oud rock nummertje uit de jaren 80 "Back to Valhalla" met een passend opzwepend en serieus deuntje.
Snel op een oud MP3 spelertje geïnstalleerd met de loop functie aan.

2 dagen later was het hem gelukt om zonder gevolgd te worden bij een ander stuk snelweg te komen waar hij zijn trainingsactie kon beoefenen. Zo snel mogelijk had hij plaats genomen,en zijn oordopjes ingedaan met het gekozen nummertje lekker hard.
Met meegebrachte verrekijker had hij een solo auto gespot die in de verte de bocht door was op gelijke afstand als hij de week ervoor bij de brug had gemeten.
"Here we go" luisterde hij in zijn oren als hij de vangrail oversprong en de ochtendwandeling in de frisse buitenlucht begon. Zin telefoon met film had hij verplaatst met luide muziek en aandacht om de weg zo snel mogelijk over te lopen.
"To Valhalla and back again" klonk het in zijn oren terwijl hij de snelweg over gewandeld was.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Nu hij niet meer zo zenuwachtig was met zijn dagelijkse wandeltocht Keek Daan zoals hij zich had voorgenomen halverwege zijn wandeltocht naar de aankomend razende Auto. Wat direct zijn vermoede waarmaakte dat ze valsspeelde. Die auto reed lang niet zo hard als toen hij aan kwam razen. "Hij remt gewoon af " ging er door hem heen.
Zo besloot hij dan ook om zijn ochtend ritueel aan te passen door de afstand en snelheid van zijn wandeltocht te verdubbelen.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
(stukje maken over trainen zonder of voordat dat de NSB multiculti's de politie en leger zouden bellen.)
"Back to Valhalla en back again" klonk het weer in de oortelefoon van Daan. Dat getrouwde deuntje klonk deze ochtend dan ook extra hard.
Een paar dropjes erbij en zo rende hij dan achter de boom vandaan, sprong de vangrail over.
"The Shinning light and the smell of fresh beer from Valhalla is waiting for you." Zong de zanger verder.
Zou Odin aanwezig zijn in Valhalla, zou hij mij tot Valhalla toelaten als ik op zo een knullige manier sterf ging er door Daan zijn hoofd heen.
Of zijn zoon Thor wellicht? Waar Daan zo'n waardering voor had gekregen met de machtige hamer.
Hoe zou hij er uitzien?
Nog steeds in zijn Viking kleding...... of zou hij met de wereldse tijd zijn meegegaan?
Misschien is Jezus ook aanwezig..... zouden ze elkaar kennen....?
Met dat warme gevoel om verwelkomd te worden in het eeuwige Valhalla was de wekelijkse ochtendwandeling van Daan voorspoedig gelopen. De drang om om te kijken was volledig verdwenen.
Het gevoel om verwelkomd te worden onder gelijk gestemden. Allen harde werkers en echte strijders voor de goede zaak was dan ook veel plezanter dan de multiculturele chaos die het volk opgedrongen was. De succesvolle trainingssessie werd afgerond met een koude groene jongen die Daan voor deze kleine overwinning had meegenomen.

Het was na een ochtendwandeling zoals deze dat hij een witte Seat auto zag staan bij de laatste afslag voor hij de parkeerplaats voor zijn flat bereikte.
Niets bijzonders, zo gebruikelijk was het dat er een auto met meestal 2 verdachte personen op of voor zijn plaats van bestemming stonden of opvallend onopvallend met een smartphone in de hand liepen te postten dat Daan er geen aandacht meer aan schonk.
Al kon hij zijn lach nooit inhouden als het hem opviel hoe de crimineeltjes van vroeger hun zwarte VolksWagentje hadden ingeruild voor een Witte Seat en zich zo als goedwillende burgers voor probeerden te doen.
Net doen alsof hij ze niet zag reed hij zo nonchalant mogelijk lang de multiculti's om zo zijn auto op zijn favoriete parkeerplekje te plaatsen.
Met een traag multicultureel loopje stapte hij uit zijn auto en over de publieke stoep.
Wat zou de student Sander toch bedoeld hebben gisteravond toen ze samen waren geweest om de BigDay te bespreken toen hij met een vrij indringende stem vertelde om op zijn hoede te blijven. omdat de duivel altijd duiveltjes op de weg introduceerde tijdens de laatste loodjes van een belangrijke voorbereiding........?

De 4e en laatste trap naar zijn appartement had hij niet bewust opgelopen, maar het moment dat hij zijn deurklink vastpakte zou hij zijn leven niet meer vergeten.
Een verlammende pijn door zijn arm die zijn arm met meedogenloze kracht door de muur heen leek te trekken.
Met alle kracht probeerde hij zijn hand los te trekken van de deurklink. Weg van die pijn! Maar de nietigheid van het menselijke lichaam werd hem weer eens duidelijk. Wat een eeuwigheid leek te duren.
Enkele minuten later zou hij leren dat het een doorgebrande stop was geweest zijn hand los was gekomen, en met een smak achterover gevallen was.
De naïeve gedachte op naar de politie te gaan was even bij hem boven gekomen. Maar zijn ervaring met de politie stond nog in zijn hoofd gegrift. Wellicht als hij naam, adres en gezichtsscan had van de daders zouden ze de tijd en moeite nemen om een aangifte op te nemen.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Deze keer was de angst afwezig geweest de angstaanvallen om te sterven was veranderd in de spanning die andere ervaarden als ze de achtbaan in waren gestapt. Zelfs de drang om om te kijken hoeveel het had gescheeld of de auto Daan zijn leven zou eindigen was verdwenen.
Met een ferme sprong over de vangrail met luide muziek in zijn oordopjes sprintte hij weg met een voldaan gevoel dat hij klaar was voor de Bigday.



Van alle geneugtes des leven beroofd te zijn door een vreemde combinatie van links-fascistische politiestaat en een multicultureeel-social-justice-warriors-neo-nsb'ers samenleving was Daan dan als hobby aan het knutselen gegaan. Eerst met een houten kanon. Wat wat papieren propjes kon schieten, aangedreven door opgeblazen ballonnen. Het simpele principe intrigeerde hem enorm.
De uitdaging van het knutselen met een beperkt budget maakte het een heuse uitdaging.
Een gedachte die hem binnenschoot was dat een simpele huis tuin en keuken gereedschappen die bij een willekeurige doe-het-zelfzaak aan te schaffen waren, net zo professioneel waren als de meest moderne en professionele machine's van 100 jaar geleden. Wellicht zou hij iets nuttigs kunnen fabriceren voor de BigDay.
Zo volgde een anders zijnde saaie periode in Daan zijn leven wat in het teken stond om zoveel mogelijk uit het vizier van de laster campagne video camera's, ridicuul en sabotage tactieken van de multiculti's te blijven.
Terugkijkend op zijn eerste fabriekages moest Daan altijd een beetje glimlachen.
Een koperen cv-buis die dienst had gedaan als een primitief 1-schots pistool, aangestoken met een lont uit een donderslag bedoeld voor kinderen.

Later met een massief metalen buis, knullig uitgehold met een accu-boor machine.
Maar na veel experimenteren en veel doorzettings-vermogen had Daan veel progressie geboekt.
Zo had hij toch weer een nieuwe hobby die hem veel energie en plezier in zijn verneukte leventje kreeg. Iets wat hij leuk vond en toch nog wat nuttigs binnen kon doen uit het zicht van de multiculti camera's.
Zo was het niet altijd even veilig geweest, de onverwachts afgaande schot van 1 van zijn fabriekages zou hij nooit meer vergeten, maar het incidentje met een mooie dame van plezier was bijna funest geweest voor zijn leven maar nog belangrijker voor de BigDay.

Hoofdstuk 2.3 - Terugblik - The BigDay

Hoofdstuk 3 - Onwaarschijnlijke vrienden

Alszijnde geselecteerde burger die aldanniet een minister van oorlog zou worden werd Daan opgeleid als minister van oorlog en werd hij ingelicht over de gang van zaken hoe Blankenland en Sweden2.0 zichzelf verdedigt tegen de aanvallen en provocaties van de NWO. Ook al was iedereen in Blankenland zich ervan bewust dat hij zijn vrije bestaan te danken had aan het land. En dat geen enkele moeite teveel gevraagd was om voor het land te doen, was het toch een grote en moeilijke beslissing geweest om de taak op zich te nemen om minister van oorlog te worden. De selectieprocedure was extreem moeilijk en zijn leven zou voor altijd veranderen zo zou hij nooit meer op vakantie of familiebezoek in de NWO mogen en zou zijn gang van doen voor de rest van zijn leven in de gaten gehouden worden door de staat zodat hij geen geheimen zou weggeven aan de NWO.
Daan was echter oud genoeg geweest dat hij zich nog herinnerde hoe het leven in een multiculturele wereld was geweest waar hij ook altijd werd gevolgd en bespied, dus dat was niets nieuws en zijn laatste trips in de NWO had hem geleerd dat daar iedere burger of Human resource zoals de mensen in de NWO tegenwoordig genoemd werden nog veel meer gecontroleerd werden en geen eens toegang hebben tot dingen als internet en dat elke brief en communiatie die ze verstuurde gecontroleerd werden door computer algoritme's van google en facebook. Zou hij zich nog steeds erg vrij voelen in een post minister-van-oorlog periode.
Zo had hij de taak geaccepteerd en was de procedure gestart waar hij vaak geïnterviewd werd, en zijn hele leven uitgezocht als de broekzak van een festival bezoekers door een grote ongemanierde portier.
Voor het eerst sinds de Bigday alweer bijna 30 jaar geleden moest hij dan met zijn billen bloot, en moest hij haarfijn vertellen wat hij de Bigday had bijgedragen om een vrij Blankenland te realiseren. Gemakkelijk was het niet, het was al zo lang geleden vooral de momenten als hij kenbaar maakte zich iets niet meer te herinneren niet werden geaccepteerd.
Tot het kleinste detail moest hij dan alles vertellen hoe het was gebeurt en alles werd nauwkeurig geregistreerd.Niet alleen de Bigday maar ook zijn werk en doen en laten de laatste 30 jaar kwam vaak tersprake.

Hoofdstuk 4 - Infiltratie - inleiding

Zo was het dan dat Daan met zijn infiltratie specifieke training begon om zo goed en mogelijk op te gaan in de nieuwe wereld orde bevolking. Na de eerste spanning had hij er eigenlijk wel zin in gekregen. Het werk in de veiligheidsdiensten was eigen behoorlijk saai geworden in vergelijking met het begin toen het nog gepaard ging met directe oorlogs-dreiging en aanvaringen met lokale multiculti-terror bewegingen.
Mede door optie-b en een goed werkend beveiligingssysteem waar Daan dan ook zijn steentje aan had bijgedragen was Sweden 2.0 en blankenland nu behoorlijk veilig en tamelijk saai geworden voor de geheime politie.
Al was Daan achter in de 30 was hij toch uitgekozen voor deze opdracht omdat hij de nodige ervaring had en oud genoeg was dat hij de multiculturele samenleving van dichtbij had meegemaakt en daardoor beter aan zou kunnen passen aan de cultuurschok die hem te wachten stond. Tevens was Daan nog in goede conditie en kon hij de taken nog aan die voor een 20jarige waren weggelegd.
Dat de opdracht niet one of a kind was, werd Daan al snel duidelijk toen hij aankwam op het terrein waar de infiltratie specifieke training gegeven werd. Het hele terrein met bijbehorende gebouwen waren dedicated tot het trainen van spionnen en geheime diensten. Zo waren de gebouwen rijkelijk versierd met fel gekleurde vaak in regenboog kleurende advertenties en en grote telescreens, die de altijd maar mooie lachende en vrolijke gezichten lieten zien.
Hij werd dan ook vriendelijk ontvangen door 2 vriendelijk ogende mannen waarvan de een geschimnked als een moslim was en de ander een duidelijk Blanke man was met een vreemde tatoeage op zijn gezicht, het was een zelfde soort tatoage als op veel gezichten in de fel gekleurde advertenties op de gigantische telescreens op de gebouwen te zien waren.
Als een geheim agent die al vaker op speciale missies was geweest wist Daan zijn drang tot vragen te onderdrukken en groette hij de 2 duidelijk professionele mannen terug.

Daan, welkom op de trainingsgronden van Sweden2.0 waar we je gaan trainen tot een model nieuwe-wereld-orde burger, ookwel human resource genoemd in de Nieuwe vereenvoudigde NWO Taal in het Nederlandse accent. Zoals je weet is de nieuwe Wereld Regering dictaat dat de hele NWO naar de Engelse variant van de United Language for a United World taal overschakeld. Zo ver is het nog niet maar aangezien jouw undercover-identiteit veel reist en het jou taak ook is om over de oude lands en taalgrenzen te overschrijden zul je alletwee de talen moeten leren.
Zoals je ziet is dit hele trainingsterrein gebouwd in de style van de NWO, om je geheel in je rol te professionaliseren is dit terrein vanaf nu je huis, je thuis en je werk. De normale wereld van Sweden2.0 en Blankenland zul je pas weer betreden nadat je missie geslaagd is.
Deze laatste woorden van de vriendelijk ogende moslim kwamen als een schok voor me, nooit was mij verteld dat deze training mijn gevangenis zou worden voor de komende maanden.
Toch kom ik niet anders dan mijn mond houden aangezien de missie al geaccepteerd was.

Het is te zien Daan dan je geschrokken bent dat deze training 100% van je tijd en energie kosten, je vrouw en kinderen zijn al ingelicht en je kunt ze nog spreken via telefoon en TVconnectie.

Laten we ons zelf eens voorstellen, mijn naam is MartensectieA32930 en de persoon naast me is muhammedsectieRD65220.
De namen zijn in de NWO ietwat anders als we gewend zijn in onze natie-staat, in de NWO is een persoonlijke naam nog in de overgangsperiode aangevuld met een sectie letter of letters in somige gevallen en een unieke identificatie nummer. De sectieletter of letters geven de persoonlijke classificatie van de human resource aan en het identificatienummer is zoals de naam aangeeft engel een identificatienummer.
Brengt ons direct op de classificatie van de verschillende secties in de human resourcepoel.
Er zijn veel verschillende classificaties, het belangrijkste verschil in de classificaties is 1 of 2 verschillende letters in de sectiecode. Een enkele letter betekent dat de human resource tot de normale human resource poel hoort waar een dubbele of zelfs tripel letter in de humanresource classificatie code betekent dat hij of zij voor de staat werkt.
Van de normale Humanresourcepoel zijn de classificaties bij ons bekent en zijn dan ook geen geheim, de classificaties van de staats humanresourcepoel zijn geclassificeerde informatie zowel hier als in de NWO. Al is het merendeel van de bevolking van de NWO in dienst van de staat, alle informatie over de staat en staatseigendommen zijn verboden informatie voor de normale Human Resources, inclusief de human resources van de staat.
Zoals je ziet is er een groter verschil tussen de staat en de normale bevolking als we hier in Sweden2.0 gewend zijn.

De lecture ging nog een hele tijd zo door en na de lange inleiding en informatierijke middag was Daan al goed tot de realisatie gekomen dat er veel verandert was in de NWO veel meer nog dan op de tv en kranten te lezen was geweest.
Tijdens de inleiding was er ook een anti-racist tatooage op mijn gezicht geplakt die zoals ik die middag had geleerd aangaf dat ik geen racist was. Het enigste gelukje dat ik die dag had gehad had, was dat het geen echte tatoe was en met een beetje zandzeep en heet water af te wassen was.
Het was me goed op het hart gedrukt voldoende anti-racist tatoos mee te nemen, aangezien de multiculti's geen genade kende voor Blanke zonder anti-racist tatoo, ik zou niet de eerste spion zijn die verdwijnt in de NWO vanwege te weinig anti-racist tatto's.
De tato in kwestie was een tribal achtig ogende tatoo die op de linkerwang was aangebracht en tenminste 35% van de linkerkant va het gezicht in diende te nemen.
De infiltratie-specifieke training was de eerste week doordrenkt van intense lectures zoals ook de eerste dag, en de rest van de 2 maanden stond vooral in het vaandel van acclimatiseren aan de NWO cultuur.

Het 'nieuws' en vooral het weer kon ik nooit omheen dat was overal te horen geweest en te zien op de gigantische telescreens die over het hele terrein verspreid waren en elke kamer vulde.

Snel werd al duidelijk dat er niet veel politieke keus was in de NWO het Amerikaanse duopoli van een nonkeus 2 partijen systeem was opgezet in de NWO. Wat dat betreft was er niet veel verandert voor de verkiezingen werd er vaak een schijn van keus gecreëerd. Of er links of rechts gestemd werd maakte echter niets uit aangezien dezelfde mensen in de regering bleven of in de oppositie of in de regering. Aangezien ze elkaar toch nodig hadden om een grote hervorming door te voeren maakte het dus echt niet uit wie er in de regering zat. het stemmen was zowiezo een grote scam aangezien het allemaal elektronisch gestemd werd. Tijdens de duur van de training was er ook de aanloop naar de verkiezingen en alle telescreens propagandeerde dus ook de hele tijd de one liners van de politici.
Deze keer was er echter meer aan de hand tegelijk met het ceremoniële stemmen voor de kandidaten die tevens allemaal rasechte elite politici waren die hun hele leven nog geen dag tussen de normale human resource populatie had geleefd zou er ook gestemd kunnen worden op verschillende referenda die grote veranderingen in de politieke en strategische richting van de NWO zouden hebben.

xxx xxxxx

Een van de lezingen was specifiek aan de elektronische controlegrid van de NWO gewijd. Al was het controlegrid nog in de beginfase ten tijde van mijn uitzending naar de NWO, het was deze ervaring die ik had opgedaan in de NWO dat me een expert in beveiligings-gebieden van de NWO had gemaakt.
De lezing begon met de namen of beter gezegd identificatiecodes van de human resources van de NWO.
Zoals Marten al had gezegd toen de training begon was een familienaam niet meer toegestaan en was de roepnaam nog in de overgangsfase.
In de toekomst zou de naam in 3 delen op te splitsen zijn, eerste het geboortejaar het tweede deel was de sector code in welk deel van de bevolking je geclassificeerd was, en het derde getal was je persoonlijke identificatiecode.
Aangezien het tweede getal kon veranderen was dat best ingewikkeld zeker aangezien enkel de overheid kon en mocht opzoeken wat en of je nog een vorige naam had gehad.
Dit was de eerste keer dat ik met het in het systeem van de NWO orde ingebouwde corruptie te maken kreeg. Het veranderen van je naam had als gevolg dat je voor de gewone bevolking vrijwel niet te linken aan je "oude" leven en naam te linken was. Met de juiste connectie was het mogelijk om in een andere categorie van de bevolking ingedeeld te worden waardoor je een nieuwe naam en in weze een nieuwe identiteit kreeg, uiteraard met de enige vereiste dat je verhuisde of je zaken ergens anders deed waar men je gezicht nog niet kende.
Zo werd me verteld dat er een aantal gewiekste figuren rondliepen due hun eigen classificatie simpel konden veranderen als ze onderweg waren en in weze 2 verschillende identiteiten hadden in 2 verschillende plaatsen.

De kleding kwam als tweede ter sprake die nog steeds de Sustainable clothing for all lijn bestond, nu echter was het een vereiste om je naam op je kleding te hebben. In weze een kenteken maar dan voor de human resources in plaats van de oude kentekenplaat die je vroeger op auto's zag.
Als de lezing niet zo serieus was geweest had ik waarschijnlijk een aushwich grap gemaakt aangezien de foto's die getoond werden op de hologram enkel te onderscheiden waren van de brainwash propaganda die ik vroeger op school voorgeschoteld had gekregen.

UItleggen Omwisselen identiteit met NWO onderdaan.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Hoofdstuk 4 - Infiltratie - infiltratie
Daar ging ik dan strak van de spanning met het vliegtuig naar het vakantieoord "Freedom Plaza" (betere naam verzinnen).
Marten en Muhammed kwamen me niet begroeten zoals gewoonlijk was geweest de laatste maanden. Het voelde zo eenzaam de kazerne uitlopend, die militaire training had me zonder dat het op was gevallen goed bevallen. Ik had me thuis gevoeld, los van het missen van mijn lieve vrouw en kinderen was het er goed vertoeven geweest. Het overgrote deel van de kennisoverdracht was erg interessant geweest en vrijwel alle aanwezigen waren intelligente mensen geweest waar wat van te leren was.
Nu liep ik dan alleen de kazerne uit, geen afscheid, geen mensen die me uitzwaaiden. De bus kwam al aanrijden, na nog geen 5 minuten wachten, een vertrouwde gele bus met blanke mensen erin. Wat vreemd geen anti-racisten tatoes, en geen zwarte en moslims in de bus........ het duurde slechts een halve seconde. Maar ik was na die paar maanden al zo gewend geraakt aan die anti-racisten tatoes en geschminkte multiculti's dat een bus vol met Blanke een vreemd aangezicht was geweest.

Goedemorgen chauffeur, klonk mijn stem niet te luid. Morge, waar moet je heen groette de chauffeur me terug.
Naar het vliegveld, dat kost je 5 strippen was zijn antwoord.
De nuchtere stem en blik van de chauffeur bracht me weer in de werkelijkheid, samen met het geroezemoes uit de bus. Vrolijke maar ook serieuze stemmen kwamen tot me toe, zo anders dan het gemaakte rustige en gemaakte vrolijkheid die me was aangeleerd in die infiltratie specifieke training.

IS deze stoel nog vrij? Ja hoor ga maar zitten zei die vrouw die voor haar uit zat te staren uit het raam van de bus.

Zo kon het dus ook nog, zelf kiezen welke stoel hij kon en gaan zitten, in de training werd hem precies gezegd welke stoel hij moest zitten en had de computer bepaalde hoe laat hij naar bed zou gaan en op moest staan.

Na een combinatie van en lange bus en vliegreis was hij aangekomen op het internationale vliegveld van "Freedom Plaza". Het eerste wat me opviel was dat het zo lekker warm was, een vriendelijke dame begroete me toen ik na de Duane het vliegveld betrad. Zoals was verteld op de training werd ik dan ook goed en volledig gescanned, gefouileerd en digitaal helemaal uitgekleed. Maar daar was veel aandacht aan besteed in de voorbereiding en er werd niets gevonden dat de staatsagenten van de NWO een reden gaf om me de toegang tot de NWO te ontzeggen. De vriendelijke dame met een gemaakte glimlach op haar gezicht drukte me snel een foldertje in de hand die ze aan iedereen gaf die uit het vliegtuig stapte dat vanuit Blankenland had gearriveerd.
Ik nam het foldertje vriendelijk aan het vervolgde mijn weg naar de bus die me naar mijn hotel zou brengen waar ik de eerste paar dagen zou verblijven. In tegenstelling van een paar strippen moest ik hier in de NWO eerst een microcomputer kopen die op een plastic kaartje was aangebracht, die zou automatisch bij in en uitstappen van bussen, overheids gecontroleerde taxi's treinen en ander openbaarvervoer bijhouden hoeveel ik gereisd had en dat werd dan automatisch verrekend. Met de gegevens van een biometrisch kaartje die ik had ontvangen van muhammed, met de biometrische gegevens van mijn pseudoniem die zelf voor een vakantie in Blankenland verbleef kon ik een nieuwe "All inclusieve public transfer card" aanschaffen waarmee in in de hele NWO kon reizen. Hier kon ik echter niet zelf bepalen waar ik kon gaan zitten of staan, ik kreeg een staanplaats toegewezen van de software gestuurde computer die de zit en staanplaatsen bepaalde en tevens de bus reed naar zijn bestemming. Een beta hologram machine produceerde een nog digitaal uitziende multiculti die vertelde dat mijn busreis een klein half uurtje zou duren en dat de computer me zou laten weten als ik bij mijn stop was aangegeven door de verlichting om mijn staanplaats te verlichten.

Een klein halfuurtje later ging die verlichting dan aan, zo fel rood licht dat vanuit de vloer en plafond van de bus aanging dat je automatisch uitstapte om uit de spotlight te verdwijnen. Gelukkig was ik niet de eerste die uitstapte dus ik had de procedure al mogen aanschouwen. Al was het waarschijnlijk niet expres, toch kon je niet anders dan geïrriteerd kijken als de verlichting bij iemand aan ging en die niet tijdig uitstapte waardoor de irritant knipperende rode licht langer aanbleef knipper dan noodzakelijk. Zo werd je als persoon min of meer de bus uitgejaagd als je op je plaats van bestemming was gearriveerd.
Langer blijven zitten was dan ook uitgesloten in deze bussen dat had ik direct al doorgehad.

Al was het nog mogelijk geweest om met contant te betalen in dit specifieke vakantieoord net als in de meeste vakantie oorden waar nog mensen uit de gebieden en landen kwamen die nog niet door de NWO waren ingelijfd. Toch was dat niet voor mij toegestaan omdat ik als mijn pseudoniem als onderdaan van de NWO door het leven ging. Mijn nieuwe naam was dan ook 1996w892347, wat betekende dat ik in 1996 was geboren en de W indiceerde dat ik een burger was, maar wel een zelfvoorzienende burger die geen gebruik van staatsgelden afhankelijk was, maar zelf een overschot aan belasting in de NWO bracht. Mijn pseudoniem gebruikte echte de afkorting 1996w, zo werden namen vaak afgekort in verschillende configuraties zodat ze niet teveel leken op afkortingen van mensen in de directe omgeving.
Toch had ik voldoende contant bij me om de busreis met contant geld te betalen, het was beter voor mijn pseudoniem cover om zijn identiteit direct in "Freedom Plaza" te gebruiken zodat de software geen vreemde dingen zag. Aangezien mijn pseudoniem vandaag naar sweden2.0 was vertrokken totdat mijn missie was afgelopen en hij weer zou opduiken waar ik de NWO verlaten had.
Van Marten had ik een rijk gevulde beurs meegekregen met zowel Blankensteintjes als Multiculti's. Multiculti's waren een bijnaam? voor de NWO currency die bestond uit One World Dollars, de currency was pas 5 jaar in circulatie en het was nog niet zeker of deze curency nog zou blijven bestaan of dat er nog een nieuwe currency zou komen die geheel digitaal zou zijn. Een Blankensteintje was ongeveer 0.7 Multiculti's waard.

Die classificatie W, was erg belangrijk omdat er steeds meer restricties golden in de NWO naarmate je meer en meer afhankelijk werd van staatsgelden. Zo was vakantie en reizen buiten de lokale stad of dorpsgrens vrijwel onmogelijk voor Human resource die financieel niet zelfstandig waren.

Dezelfde avond nog verliet ik het hotel zo onopvallend mogelijk, de atmosfeer op straat was zoals je mocht verwachten in een vakantiestadje aan de middellandse zee wat drukker als gewend en de stemmen die af en toe boven de rest uitkwamen waren duidelijk onder invloed van alcohol of drugs. Een beetje zoals thuis in Blankenland in het weekeinde in het centrum.

Met een vastberaden maar extra rustige stap om geen aandacht op mezelf te vestigen liep ik over de straat van het authentieke stadje, waar de klanken en geuren van een stad je tegemoet kwamen. De felle telescreens vielen niet eens zoveel op omdat ze vrij klein van formaat waren, anders dan de gigantisch grote telescreens tijdens de training die langs de wegen stonden. Hier in het authentieke stadje was er geen ruimte geweest voor de supersized screens en waren de aanwezige telescreens niet veel groter dan de telescreens die bij de mensen thuis in de woonkamer in de NWO te zien waren door de ramen.

Grote verlichte LED letters vertelde me dat ik bij het barretje was aangekomen waar ik het eerste contact zou hebben met personen uit Iran. Murad Musti, zou die heten, hij zou met nog minstens 1 metgezel zijn. Voor de rest was er niets geregeld enkel een tijd en een plaats, die twee kwamen hier te samen tussen nu en 15 minuten.

Zonder twijfelen stapte ik naar binnen en bestelde direct een biertje aan de bar, ik betaalde met Blankensteintjes zodat het duidelijk was dat ik uit Blankenstein/Sweden2.0 kwam. Deze kroeg was een bar die veel gebruikt werd door mensen uit de geheime diensten en politici uit de vrije laden zoals Sweden2.0 Blankenstein, Iran, vrij staten in Rusland, etc etc. In lijn met mijn pseudoniem had ik de anti-racistische tatoeage op en viel dus niet van een human resource te onderscheiden. Mijn truukje leek te werken ik trok direct de aandacht van de barman, hij zei niets maar de twijfel in zijn bewegingen van nog geen halve second trok de aandacht van andere aan de bar.
Met het heerlijk koude biertje voor me op de bar liet ik mijn blik door de bar gaan, een verscheidenheid aan mensen was er te bewonderen. Van de human resources met anti-racistische tatoeage en in zwart-witte kleding tot, arabieren in traditionele kleding, en zelfs een aantal blanken zonder tatoes en in gewone westerse kleding. Er was zelfs een manvrouw te bewonderen, een man in vrouwenkleding waar ik al voor was gewaarschuwd tijdens de training, deze bizarre zieke trend zou door de NWO gepusht worden en men werd zelfs financieel beloond door het verwisselen van geslacht in een poging om de bevolking zoveel mogelijk te perversiveren. Los van god los en van familie zoals Marten het weleens aanduidde. Deze manvrouw was de eerste die ik in mijn leven had gezien de aanblik deed me walgen, maakte me zowaar agressief al was ik daar zelfs toen al wat te oud voor geweest.
Halverwege de bar stond een tafel waar 3 mannen aanzaten, 2 van de 3 mannen hadden een Arabisch uiterlijk en 1 van de mannen was een Blanke. Alle drie waren ze van mijn eigen leeftijd wellicht iets ouder dan mezelf, ze hadden me duidelijk binnen zien komen. Alle drie lieten ze van tijd tot tijd een blik over me heengaan zonder wat te zeggen bleven ze rustig hun zaakjes bespreken. Dit groepje leken de mensen waar ik voor was gekomen, aangezien het nog iets voor de afgesproken tijd was, besloot ik om nog even te wachten met contact te maken om er zeker van te zijn dat Murad Musti niet precies de afgesproken tijd binnen zou komen en ik onnodige aandacht zou trekken in de bar, waar ongetwijfeld Systeemagenten van de NWO aanwezig zijn.
In de bar waren allerlei elektronische apparatuur aanwezig, sowieso de verplichte telescreen die in elk commerciele ruimte verplicht was, met 2-way communicatie met de googlecloud.
Aan de bar stonden elektronische betaalpalen waar consumties aan betaald konden worden en er een biertje of iets dergelijks uitrolde, bij binnenkomen van de bar stonden verschillende scanners en camera's. zo werd elke entree opgeslagen in de googlecloud.

De digitale klok gaf de aangesproken tijd dan eindelijk aan, net toen ik mijn tweede biertje leegdronk, in de tussentijd waren er geen personen de bar binnengekomen die aan het signalement voldeden. Zo stapte ik dan op het mannelijke gezelschap af.
'1996W here, for Musti', de drie keken me met een vreemde blik aan. In de nieuwe vereenvoudigde NWO taal was dit correcte taal. Zo kort mogelijk en met zo min mogelijke persoonlijks in de taal.
'Hey guys my name is 1996W i look for Murad Musti', probeerde ik het dan nog eens. Yea yea take a seat we are waiting for you for 15 minutes lachte ze dan een beetje.
Terwijl ik in een van de lege stoelen plaats nam, kwam de barman een rondje brengen. Hij leek op dit moment gewacht te hebben, het was dan ook aangename afleiding van het ongemakkelijke moment om plaats te nemen in het vreemde groepje mannen.
De man die links van me zat was Murad, de man tegenover was een rebel uit een vrij gedeelte van Rusland en de derde man zijn naam was me niet bijgebleven maar het was een metgezel van Murad geweest.
"How is the war going Murad?" weer voelde ik die vreemde blik van de mannen die niet veel hadden gezegd sinds ik plaats had genomen.
Listen guys, you cant speak the New United Language, if you cant speak english either i will start talk the Blankenland language.
Nono its okay vervolgde Murad in vloeiend engels met een hoog engels accent. Its just there are many nosy ears around here, and talk about the war in specifics * aint smart at all, at least not so loud.
The war is there, it will be there also when i come back. We are in for a long fight as you know, fortunatly the cooperation between you, us and the other free area's have gained us a lot of time and modern day weaponry. The nuclair umbrelle we set up has protected us from the mighty airforce from the NWO.
However we are being attacked on a daily base from the NWO, merceneries, crazies and even locals who are brainwashed by the NWO.

Brings us immediately to you and the russian guy, we were discussing to show you around Iran, the war zones and the Millitaire war factories, in order to strengthen the ties between Whiteman's land and the free country of Iran. While the war goes on it will be more easy and more productive to create a common strategie, with less prying eyes from the NWO. Since they are busy with the ongoing wars on all fronts. As you have probably learned, once the NWO has its grip on its population and the wars are won in favor of them, it will be more difficult to arrange cross border expeditions.

Het voorstel was als een verrassing gekomen, maar niet geheel onverwachts en niet geheel buiten mijn missieomschrijving die heel erg breed was geweest. Betere connecties met andere vrije landen was sowieso een prioriteitsmissie geweest als die op mijn weg zou komen.

What i have been thinking about Murad, if you are to stay a free country and if we keep strong connections. How would we supply one and other, as you mention cross border from and to the NWO will be difficult at best once the google controll grid will be ready. The way we see it it will be by shipping, yet we need to have large convoy's of ships to protect against terrorists and NWO attacks.

Het gesprek vorderde gestaag en kreeg in alle kleuren en geuren de laatste oorlogs-updates van zowel Iran, afhanistan en het meest oostelijke vrije deel van Rusland. Er was veel nuttige informatie waar ze thuis erg blij mee zouden zijn, het zou echter nog een hele tijd duren voordat ik de informatie door kon spelen. Het was me al snel duidelijk dat alletwee de gesprekspartners in de bar iets van me nodig hadden. De reden dat ze zo vrij spraken doch met gedempte stem, was ongetwijfeld dat ze veel van mij verwachtten en dat ze de wapens en informatie uit Blankenland nodig hadden om hun strijd voort te kunnen zetten.

Hoofdstuk 3.1 Infiltratie - front

De cultuurschok was niet zo groot als ik verwacht had, aangezien Freedom Plaza net zo warm was geweest als hier in Tehran enkel de mensen waren anders als thuis. Meer levendig als in de NWO en ik moest even wennen aan de bruin en grijze kleuren die hier dominant waren in tegenstelling tot het zwart/witte NWO kleding en zijn fel gekleurde telescreens.
Al snel had ik door dat ik wel opvallender was dan in de NWO en had al snel ogen op me gericht die ik niet thuis kon brengen in mijn missies doel.
Als enigste blanke op het vliegveld was dat ok niet verwonderlijk, in lijn met mijn cover probeerde ik als een zakenman over te komen op zoek naar nieuwe financiele uitdagingen. De sfeer was opmerkelijk naast het levendige van mensen die een boterham probeerde te verdienen hing er ook een afwachtende sfeer. Grote LED TV's stonden vrijwel allemaal op nieuws in verschillende talen met het laatste oorlogs nieuws, de laatste martelaren en in de verte herkende ik zelfs een collega's die zijn verhaaltje voor de camera mocht houden.
De nieuwsgierige blikken die ik zo nu en dan mijn kant op voelde kijken kwamen van vrijwel alle lagen der bevolking met uitzondering van de geüniformeerde Iraniers die in grote getallen op het vliegveld aanwezig waren in meer verschillende uniformen als dat er vingers aan mijn handen zitten. Wat deed vermoeden dat de agenten en soldaten van mijn komst op de hoogte waren nog voordat ik voet aan de grond zette. Niets vreemd, net als vroeger thuis in multicultstan. Waar mijn komst vaak al bekend was voordat ik ergens aankwam. Een heel netwerk communisten om de vrijdenkenden mensen bespieden en lastig te vallen. Ja die lastercampagne van 7 jaar had me goed getraind.
Nu voelde ik me dan ook net thuis in Blankenland waar de mensen nog vrij waren en zelf konden doen en denken wat ze wilden.

Daar was Musti dan.

De hal was lang en breed, goed verlicht en leek meer op een ziekenhuis als een gevangenis. Muste leidde de weg naar een deur die 1 van velen in de gang was. De deuren leken allemaal op elkander met uitzondering van de nummers die op de deuren stonden. De deur waar Musti stopte had nummer 129. “Here it is Daan, here is wtf” even pauzeerde hij en keek hij me aan.
Een blik die enkel een arabier kan laten zien, en waar ik nog steeds geen vat op kon krijgen. Vriendelijk maar niet te vertrouwen, vragend misschien een beetje.
Ik stapte naar binnen met musti in mijn voetstappen, de deur gaf toegang tot een vrij moderne cel met een gevangene op zijn bed. De cel was voor de rest vrij sober met enkel een paar boeken en kladjes op een metalen tafel die in de muur zat bevestigd.
Hij keek op met een angstige blik toen hij mij en musti zag staan, een donkere man in zwart wit gestreept uniform vrij mager maar voor de rest gezonde jongen.
“Ga zitten” vertelde ik de multiculti met gebiedende stem. Zijn gezicht sprak boekdelen hij leek blij te zijn een Nederlandse stem te horen .
Blijkbaar had hij me niet goed verstaan want hij schoot niet op.
Ga zitten zei ik toch!

Nu ging de multiculti dan zitten: wie ben jij?

Luister vriend, ik ben hier om uit te zoeken waarom en hoe jij in het soevereine land van de Iraanse staat bent binnengedrongen. Ik hoop dat je beseft dat dat een grote misdaad is.

Versta je me niet ofzo?

Wat is je volledige naam en rang?
Ik was niet in het leger.
Wat doe je dan in het vrije land Iran? Je NWO is groot zat waarom zou je in godsnaam een vrij land willen aanvallen en vernietigen? Met wie ben je de grens overgestoken?
Nu keek hij me ineens wel aan, de voorzichtig blije indruk was van zijn gezicht verdwenen.
Ik wil gewoon naar huis meneer.

Dit zou een gevaarlijke NWO extremist moeten zijn met extreem gevoelige informatie maar alles wat ik voor me zie is een multiculti. Een geniepig onbetrouwbaar mannetje.

HUIS? Je wilt naar huis?
Je was thuis WTF toen viel je een vrij land aan. Ahh de woede begon te vloeien.... echt zo iemand die me altijd achterna zat in multicultistan. Iemand die zou inbreken als die de kans kreeg een echte verrader die zich overal uit kon lullen.
PETS hoorde ik terwijl ik de multiculti naar achter zag vallen. Ik zeg toch dat ik moet weten wie je bent en waarom je hier bent.
En jij begint over thuis?
In de hoek mijn ogen zag in musti door de deur waardoor we naar binnen waren gekomen de cel verlaten maar bestede verder geen aandacht aan.
In plaats daarvan probeer ik de extremist bij zijn kraag te pakken om hem weer te laten zitten. Totdat de terrorist mijn armen vastpakt en begint te schreeuwen in onbekende woorden. Met een ferme stap, stap in dan op het gevangenisbed om met mjin andere been een harde trap in zijn gezicht te geven.
Ja nu zag ik het dit was diezelfde gast die toen voor mijn werk stond met zijn camera's en video's maakte terwijl 1 van zijn maatjes op me inreed.
Of die gast die mijn auto had gejat... PETS PETS met een paar rake klappen in de multiculturele terrorist zijn gezicht had hij door dat hij een foute beslissing had genomen om me aan te vallen.

Waarom ben je godverdomme hier WTF.

Nu zei die helemaal niets. Boem met een rechtse lag die gestrekt op zijn bed. Ja hij was het, ik weet het zeker hij was er 1, lijkt er in iedergeval op.

Die jongen die toen een week lang voor mijn huis stond....... en bij me had ingebroken met kluis gejat. Pets pets , na een tijdje rammen hoorde ik zijn geklaag niet meer. Wat bezielt je nou om iemand 4 jaar lang te achtervolgen WTF
Het bloed begon uit zijn ogen te stromen, PETS pets nu stond zijn neus ook scheef terwijl het bloed de dekens kleurde keek ik naar musti. Musti?
Ik dacht toch echt dat we de ondervraging samen zouden doen maar hij was nergens te bekennen.
Daar was ik dan met een multiculti die mijn leven had verwoest. Met 2 handen bij zijn kraag trok ik hem van zijn bed tegen de grond. Met een been aan elke kant van zijn lichaam zodat hij niet meer kon bewegen nog een salvo van woeste knuisten in zijn gezicht zorgde ervoor dat hij tot bedaren was gebracht.
Uit mijn rechterbroekzak toverde ik een zakmes...............oh man .... doen of niet........
Een rijk portie adrenaline maakte meester van mij terwijl ik de aanvalskreet liet horen voelde ik me eventjes weer 25 jaar oud.
Ja dit voelde niet goed.... maar goed dat was die 7 jaar ook niet. Elke dag achtervolgd elke dag in angst elke dag aangevallen. Met mijn linkerhand hield ik de communist zijn hoofd dan tegen de grond terwijl het mes in mijn rechterhand dan de eerste inkeping in zijn gezicht maakte. Om dan even te pauzeren. Om dan nog eens te proberen maar de geludien die uit zijn mond kwamen en de spastische trekjes die zijn lichaam nog vertoonde maakte het onmogelijk om hem te scalperen terwijl hij nog leefde.
Je wilt naar huis? Je kan niet eens opstaan WTF.
Bijna had ik zijn hoofd kapot gestampt voordat ik een ingeving kreeg om de terrorist te gebruiken om een onthoofding uit te voeren. Een skill die wellicht van pas zou komen als ik ooit nog eens met een soldaat van ISIS zou ontmoeten. Ja die ISIS mannen zouden nog echte krijgers zijn. Zelfs de doorgewinterde Iraniërs waren bang voor die mannen.

Bij zijn haar trok ik de terrorist zijn hoofd omhoog zodat ik achter hem plaats kon nemen met zijn met bloed doordrenkte hoofd tegen me aan had. Waarom stond je voor mijn deur? Wat deed je daar hoorde ik mijn stem door het vertrek galmen...........
Met zoveel kracht als ik door mijn aderen had stromen sneed ik de strot van de terrorist door terwijl ik met mijn krachtige linker arm zijn hoofd in bedwang hield. Veel passie had die niet meer in zich slechts wat gemurwel terwijl het bloed uit zijn nek en mond stroomde. Zijn lichaam vertoonde nog wat stuiptrekkingen als ik opstond om hem de tijd te geven om zijn bloed te laten stromen voor zijn strijd voor zijn geliefde wereldregering.AAAHHHHHHHHHHHHties
WHIIIITTEEEE POWERRRRRR
De decennia lang opgespaarde emoties van angst en agressie maakte plaats voor professionalisme en hardhandig rukte ik zijn hoofd er dan of, spieren en botten hardhandig los te snijden en hakkend met het veel te kleine zakmes voor deze taak. Maar een kleine 5 minuten later had ik dan zijn hoofd naast het lichaam van de terrorist staan.
Levend villen was niet gelukt maar zal de taak dan op het lichaam doen wat in de cel lag.
Vreemd toch dat het zo raar is om iemand wat aan te doen als hij levend is, maar zodra zijn hoofd eraf is, het enkel een stuk vlees is. Zo voelde het ook niet anders dan het snijden van een kip, koe of zelfs een stuk vlees terwijl ik het mes door zijn vel liet snijden. Vanaf zijn nek begon ik te snijden langs de schouder aan de rechterkant, dan de linkerkant. Hij moest al goed uitgebloed zijn aangezien er vrijwel geen bloed uit de snijwonden kwam. Zo kon ik een heel vierkant in zijn rug snijden zonder dat er bloed stroomde. Dit was het makkelijke gedeelte, nu nog eruit. Met 2 handen pakte ik het vel bij de nek en trok eraan zonder enig resultaat, langzaam meer en meer kracht uitoefenend, beetje heen en weer bewegen echter zonder het beoogde resultaat om het vel ervan af te halen.

Levend was het niet gelukt maar dit voelde bijzonder goed. Erg opluchtend ......... snel de cel uitgesprongen zo goed en zo kwaad het ging. De kleren die ik aanhad waren helemaal smerig van het bloed en viezigheid dat uit de multiculti was gekomen en gleed zowat uit in het bloed dat de hele cel had gekleurd.

Musti kwam met een aantal soldaten de gang inlopen die druk met elkander begonnen te praten of discuseren in hun eigen taal die ik niet machtig was. Musti die met een opgewonde stem vroeg of ik oke was.
Yes i am alrite, but this terrorist doesnt want to talk man. It was a hard bastard who would attack again whenever he had the chance. He told me so.
Het groepje mannen van middelbare leeftijd had me snel omsingeld en keken verbaasd naar mijn bloed doordrenkte kleding en begonnen heftig tegen Murad te praten. Hij hechte er geen aandacht aan en vertelde dat hij zou zorgen dat ik schone kleding kreeg en een douch kon nemen in de personeelsruimte.
You see i told you guys, this terrorist was extremely dangerous, he would behead anyone if he had the chance. I am glad you survived Daan zei murad.

Hoofdstuk 6 - 40 jaar ervaring in 1 nacht.
Dit soort misplaatste overtuigende feitjes in nieuwsartikelen deed Daan dan ook direct terugdenken aan de oude multiculturele cultuur waar pure leugens en halve onwaarheden stellig met serieuze en "wetenschappelijke zekerheid" in de kranten werden gepropagandeerd. Met als oogopener de moord die als ongelukje werd gemeld.
Die dag die Daan nog herinnerde alsof het dezelfde nacht nog was gebeurd. S'middags in de zinderende hitte met een oude broodkorst de voorntjes gevangen om als aas voor de snoekbaars te gebruiken in de avondschemering.
Net toen de dobber in de verte enige beweging toonde, die opvallend goed te zien was bij het spiegelgladde water.
De dobber maakte een paar voorzichtige op en neer bewegingen zoals gebruikelijk bij een aanbeet van een snoekbaars, wat meestal werd gevolgd door en wegzinkende dobber wat de beet van een snoekbaars bevestigde en het aanslaan en ophalen zou beginnen.

Werd de nog jonge Daan opgeschrikt door luid geschreeuw in de verre verte. Wat begon als veel geschreeuw van volwassen mannen dat zover verwijderd was dat er niets van te verstaan was ging over in het geschreeuw van een man die duidelijk gewond was.
"NEE NEE IK WIL NIET DOOD" galmde het over het stille water van het meer.
De angstaanjagende kreet werd bruut afgekapt door het nog luidere geluid van een schot PANG.

Toen ineens totale stilte met slechts het luide geblaf van de honden die tijdens het voorvalletje ook te horen waren maar minder opvallend dan nu het verder doodstil was.
Zo naïef als de jonge Daan toen nog was, was het slechts 2 hele minuten voordat hij het voorvalletje was vergeten en zich weer naar zijn vishengel richtte.
He waar is mijn dobber nu weer.......... zou die er nog steeds aanzitten?
Met een snelle sprong naar rechtsvoren om de hengel te pakken en het pakken van de hengel in 1 bijna onmogelijke beweging sloeg hij de hengel om de vis aan de haak te slaan, wat direct op flinke weerstand van de hengel opleverde.
De hengeltop boog flink terwijl hij aan het iele molentje draaide.

Helemaal opgaande in de eerste grote vis van het jaar die aan zijn hengeltop trok schrok Daan weer netzoals een kleine 10 minuten daarvoor toen meerdere auto's niet ver van hem stopte en een stil geroezemoes klonk afgewisseld met een luid gegrom en geblaf van grote honden .
Veel van wat er gezegd werd verstond de jonge Daan niet aangezien er vooral fluisterend gepraat werd en in vreemde talen.
Wat hij zich al die jaren later nog in zijn geheugen gegrift stond het verraderlijke lachen heheh nee nee in de lengte dan zien ze niet meer wie het was.

Na een aanval van 2 van de gevechtshonden die Daan na een tijdje gevonden hadden onder de dichte bladeren van de rodondendrons, zou hij later leren dat ze die jongen vermoord hadden.

Wat op zich niet zo bijzonder was, de reactie van de mensen en media was wat Daan nog het engst had gevonden.
het was altijd zo een rare jongen.... zal wel dronken op het spoor gelopen hebben.....hij keek altijd zo raar ik wist dat hij zoiets zou gaan doen....... nou ik zal hem niet missen etc etc.

vooral het systeem en zijn staatskrantje met de schijn van een intelligente keus om op die manier de aandacht van het probleem t te houden, iets wat hij later steeds weer zou opmerken in het systeem.
De regiokrant met de titel "Zelfmoord of dronken ongelukje?"
De notie dat het een racistische multikulturele moord of zelfs maar geweld was geweest werd niet aan gedacht. Met een vriendelijk lachende mevrouw op dezelfde pagina die verkondigde wat een mooie lente het zou worden in de typisch Hollandse regio.
Zo was de overgang van de multiculturele wereld naar de NWO geleidelijk aan in gang gezet en was de cultuurschok niet eens zo groot geweest voor de mensen die in de NWO achter waren gebleven.

Die ene nacht van terror had Daan geleerd dat het systeem multicultureel geweld aanmoedigde door het te verdoezelen en de daders een vrijgeleide gaven, wat Daan dan weer geleerd had dat het rechtssysteem 2 verschillende kanten had de gedoog kant die de multiculti's gebruikten om dissidenten van het systeem aan te pakken en aan de andere kant de medogenloze kant van het rechtssysteem tegen de rechtse medemens mett minimum maximale straffen.

Hoofdstuk 7 - stukje invoegen eerste kijkje in kelder naar raketten bigday.

Terwijl Daan zijn ogen uitkeek viel zijn blik op een kist met huis-tuin-en-keuken vuurpijlen al waren ze bijzonder groot van formaat.
Zijn die voor je afscheidsfeestje naar Valhalla (Ari)Student-naam opzoeken!.). Een beetje verbaasd keek de student de vraagsteller aan en antwoorde direct, nee ben je gek. Die gaan we op het vliegveld afschieten aangezien we er toch langsrijden.
Terwijl hij zijn gekozen woorden uitsprak leek hij Daan zijn gezicht t lezen en totde conclusie gekomen te zijn dat hij een korte uitleg diende toe te voegen.
Dat stond in en pamphlet die ik op internet heb gedownload Daan. Aangezien de vliegvelden 1 van de weinige doelwitten zijn die goed beschermd zijn en prioriteit NR 1 zijn voor het systeem. Echter zijn ze erg simpel aan te vallen en wellicht voor korte tijd te doen sluiten met simpele hit en run aanvallen, drive by's, brand, brand/bommeldingen etc, etc.
Kijk Daan in weze is het precies hetzelfde wat ze bij jullie gedaan hebben, af aan het doen zijn kan ik beter zeggen met die nazi-app. Elke dag wat, beetje gif in je auto, of bed, steentjes, wakker bellen etc etc
Wat is het al bijna een decennia bij jou als ik het goed begrijp. Maar het werkt wel Daan!
nu ik jou een beetje ken en je foto albums heb gezien was je vroeger een energiek persoon vol met vreugde en creativiteit. Zo productief en positief als maar kon zijn, in tegenstelling van hoe je nu bent. Enkel bezorgd en misschien zelf bang voor de volgende multiculturele aanval uit het niets, bij elke fotocamera zie ik je analyseren of het een telefoon, of een pistool is die ze op je richten. Maar als ze al die 10 000 incidentjes op dezelfde dag uit zouden voeren zouden ze precies hetzelfde effect gehad hebben Daan.
En dat is de bedoeling van die vuurpijlen Daan omwikkeld met spijkers gaan ze regelrecht naar een paar taxie-ende vliegtuigen op de landingsbaan die letterlijk op een steenworp van de weg staan en langsrijden.

Tuurlijk zal het vliegtuig niet ontploffen als ze al geraakt wordt echter zal het systeem niet weten wat het is, wat de schade is, was het een bom of slechts een weerballon.
Samen met al die andere 10 000 incidentjes is er een kleine kans dat het vliegtuig en dus 1 van de belangrijkste connecties met de buitenwereld afgesloten zal worden.
Wat is er Daan? je staat zo raar te kijken.
Ja nu ik eraan denk Daan, wat ze bij jou uithalen is precies wat ze in het leger, en geheime gevangenissen doen. Slaap onthuden voor jaren, mentale en financiële druk in combinatie met lichamelijk trauma. Ze hebben letterlijk je hersens aangepast. Ik had het nog geen week uitgehouden. Maar goed,
Je krabbelt toch niet terug he?dat ik straks alleen al die raketten moet gaan sjouwen..... jij kwam met het hele idee Daan!
nee nee Student. Luister je hebt helemaal gelijk het is enkel een kwestie van tijd voordat ze me te pakken hebben met 1 van hun sabotage acties en anders wel door dat gif dat ze in mijn eten en bed hebben gegooid. Ik ben all-in ik heb niets meer te verliezen maar ik snap niet zo goed dat je die vuurpijlen wilt afschieten. Je hebt mooie praatjes en weet het mooi te brengen. maar we hebben een plan tot in de puntjes uitgewerkt. Zijn alletwee al maanden bezig in de voorbereiding en dat wil je allemaal riskeren voor een paar vuurpijlen?
De simpele vraag die Daan stelde. Kwam duidelijk aan bij de Student.

Wat in nog wat heen en weer gepraat resulteerde en besloten werd om de vuurpijlen wel mee te nemen maar niet onderweg naar de kerncentrale af te schieten. wellicht na de initiele aanval.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Net toen de BB-gun in de aanhanger was gezet en aangekoppeld klonk er een gigantische explosie die niet verder dan 2 kilometer geweest kon zijn. Zonder enige twijfel vervolgde Daan zijn weg om zijn persoonlijke spullen in de auto te plaatsen zodat ze aan de lange dag konden beginnen. Enkel door wat verrast te worden door de Student die op de grond was gaan liggen met zijn handen op zijn oren.
Een kleine glimlach kon Daan niet onderdrukken, blijkbaar had de student zich niet mentaal voorbereid. Dat zou nog spannend worden voor hem de rest van de dag.
"He mietje heb je niets beters te doen!" Klonk er dan door de kelder.
Dat zal wel op de snelweg zijn geweest die ze uitgeschakeld hebben. Kunnen we beter direct binnendoor rijden Ari!
Zo was de toon voor de dag meteen gezet, de student die normaal altijd veel praatjes en grappen te vertellen had was nu veel serieuzer en maakte zelfs een beetje haast met de taken die hij te doen had.
Na een korte check of we alles hadden ingeladen werden deuren gesloten, een laatste aperitiefje werd genuttigd om dan met vastberaden tred de weg op te gaan.
Net toen ik de koffer pakte om in de auto te zetten, maande Ari me om te stoppen. Blijkbaar wilde hij iets zeggen...... Ja.... Daan wat is er?
Misschien moeten we gewoon thuis blijven Daan. Wat als er wat mis gaat vandaag en we niet meer terug kunnen komen?
De woorden verbaasde me een beetje. Ari? hoe bedoel je?
Na alles wat we gepland hebben.... alles wat we gemaakt hebben... wil je nu niet meer darekco@darekco.pl meedoen?
Als het systeem die raketten in je garage vinden zit je sowieso de komende 20 jaar in de cel!
Na mijn punt gemaakt te hebben vervolgde ik mijn gang en liep snel naar buiten om de koffer op de achterbank te plaatsen.
+++ De koffer zat vol met 3 stuks zelf gefabriceerde musketten en de afstandsbedieningen voor de drones. ++++
Terwijl ik terug liep van de auto door de nette tuin van Ari snapte ik enigszins wat Ari weerhield om de aanval in te zetten. Toen het besef ot me doordrong wat een wapentuig we bij elkaar hadden verzameld met zijn tweeën. Met verschillende zelf gefabriceerde wapentuig zonder enige ervaring was een ongeluk geen onreële angst.
gelukkig sprong de zelf training tevoorschijn en ging ik met dubbele energie door. Het besef dat de angst, een voorspelde emotie tot me was gekomen, betekende dat alles zoals plan verliep en we des te harder door moeten gaan.
He Ari! al een beetje bijgekomen?
De auto is klaar, volgeladen, afgetankt ben je er klaar voor, anders ga ik zelf wel.
Zonder wat te zeggen kwam ari dan tevoorschijn. actiepack op zijn rug, de deur afsluitend zoals gewoonlijk met een laatste blik door zijn raam een zich zelf ervan verzekerde dat zijn huis en garage afgesloten waren.

Van tevoren hadden we afgesproken om geen radio te luisteren, en onze telefoons uit te zetten om niet beïnvloed te worden door de propaganda vanuit het systeem en de multiculti propaganda kanalen.

De student had plaats genomen in de passagiersstoel, wat de bestuurdersstoel voor mij aanwees om plaats te nemen.
Iets waar ik niet op had gerekend. Maar vond het des te beter zodat ik niet zonder iets te doen had moeten zitten wachten.
Direct met flinke gang de weg ingezet. De sirenes in de verte die waarschijnlijk ter plaatse van de explosie van een kwartier geleden waren aangekomen verzekerde ons ervan om binnendoor te rijden. Een weg die we goed geoefend hadden. Door de multikulti smeercampagne was het niet slim geweest om deze weg tezamen af te leggen, maar hadden individueel deze weg meermalen gereden om ervan verzekerd te zijn dat we elke kruising en potentieel obstakel bestudeert hadden.

Na bijna een half uur rijden, een gespannen rit was geweest en er vrijwel geen woord was gezegd stopte ik de auto.
Ietwat onverwachts stapte Ari direct uit met een koffer die de hele tijd naast hem had gelegen op de achterbank. Zonder op of om te kijken liep hij naar het transformator-huisje dat op enige afstand van de weg stond en plaatste de koffer aan de achterkant van het huisje. EN kwam terug rennen, zonder aarzelen en nog voordat hij de deur had gesloten gaf ik vol gas en vervolgde we de weg richting de kerncentrale.

Nu we de weg meer dan de helft hadden afgelegd maande ik Ari om het nummer te bellen wat de bom af zou laten gaan bij het transformatorhuisje en zo de wijk zonder stroom zou zetten.
Het transformatorhuisje was van te voren uitgekozen omdat het omdat het vrij dicht bij een politieburo en tevens een station stond, de hoop was uiteraard dat alletwee of tenminste een van de twee bovengenoemde targets zonder stroom zou zetten en dit het systeem wat moeilijker zou maken.
En! En? he Ari!!!! Is het gelukt?
Ik heb geen idee Daan. Ik heb gebeld. Jij hebt dat computertje geïnstalleerd, hoe moet ik nu weten of het gelukt is! ik heb gebeld en verder weet ik het ook niet.
Ja daar had hij een punt uiteraard. Bel nog eens Ari! als het gelukt is zou de telefoon niet meer over moeten gaan aangezien hij door 2 kilo --- TNT ----- opgeblazen is. Als hij wel overgaat is er iets fout gegaan.
Geen gehoor Daan!
Dat waren de laatste woorden geweest voordat ik de auto wederom stopte om de raket af te schieten die Ari in elkaar geknutseld had en in een gehuurde aanhangwagen in een woonwijk klaar had gezet.
---- IN DE KERNREACTOR
De chaos was nu compleet. Het nerveus makende geschreeuw uit de monden van de alarmsystemen leek steeds harder te worden. Tegelijkertijd waren er steeds meer politie sirene's die hun sirene's lieten schreeuwen. Even had Daan zijn training vergeten en rende nerveus door het gebouw zoals de andere voor hem deden.
Waar ging hij heen? Waarom de haast? Was Walhalla niet open vandaag?
In Walhalla zou hem met open armen ontvangen, daar was Daan zeker van.

Als hij gestorven was tijdens zijn trainingssessie dan was het maar de vraag geweest. Al zou hij vandaag sterven dan zou Odin hem met open armen accepteren.
Ahhh, nu drong het door tot Daan. Het geluid, de stress en de onrealistische haast was het werk van de Duivel. Tevens maakte zijn training van hem.
Nu gunde hij zich een paar minuten om de situatie goed in te schatten,
In de haast de Kernreactor binnen te komen had hij zijn muziek niet aanstaan, tevens vond hij de afstandsbediening van de drone in zijn zak.
Vervroegd einde:
Dit boek moest een futuristisch verhaal worden. Helaas is de werkelijkheid in multicultistan vele malen vreemder dan de auteur van dit boek ooit zou kunnen bedenken.
Diezelfde werkelijkheid als in de lastercampagne, is de reden dat de auteur van dit boek andere dingen aan zijn hoofd heeft en geen tijd heeft om dit boek af te maken.
De recente geschiedenis van dit soort boeken leert ons dat dit soort site's, zijnde Blanke Nationalistische websites en of de eigenaren daarvan uitgeschakeld worden.
Zo is de auteur van dit boek al meerdere keren aan de dood ontsnapt. Door sabotage aan lichtnet, auto, persoonlijk leed zuur en chemische aanvallen. Meerdere inbraken tienduizenden euro's kwijt aan diefstal,medische kosten en vandalisme. Kortom geen tijd voor dit boek.
Afkortingen:

NSB cultuur
CIP - civillian inernet police
PGS - Personal government score :
persoonlijke good VS bad score. Zo kan een slechte score uitgestreept worden tegen "goeie daden" zoals het verklikken van een medeburger.
Zo gingen veel mensen punten verdienen door mensen te verklikken, internet posts af te gaan voor niet legale posts, soms wel 20 30 jaar geleden gepost hadden.
Tevens door de buurten met een lijst van wetten en regels, gras te hoog, verkeerde kleur huis, te lange hondenlijn volgens honden gedragscode 67:2 etcc
Zie CIP.
Vaak waren het de grootste criminelen met de beste PGS aangezien dan goed in verklikken waren konden ze moorden en andere zware criminaliteit verdoezelen door heel veel burgers aan te geven.
Of loopjongens die de buurten en internet afgingen en de data aan de crimineel gaven of verkochten.


Geschreven door: An other White Warrior in the Unseen War.

Dit boek is geïnspireerd op het online e-book, Wereld wijde blanke Revolutie dat op het internet werd gepubliceerd.
Genre: psycho thriller, fantasie gebaseerd op persoonlijke ervaringen.